This is not a catchy title...

Weight

2011-12-10T09:02:00.000-08:00

Napansin ko na sobrang taba ko na. Nagwoworkout naman ako 2-3 times a week. 45 minutes of cardio workout and weight training pero di ako naglolose ng weight. Tapos yung waistline ko, may additional 5 inches na compared sa dati nung peak days ko :| Therefore, I need to focus! Kailangan maglose ng weight at mabawasan ang waistline. Ito ang naiisip kong gawin:

1. Workout 3-4 times a week. Since malapit na ang Christmas vacation, kaya naman siguro to. Kung may pasok, dapat kaya rin eh kaso may thesis pa kasi. Pero KAILANGAN!

2. HALF RICE na lang. Around 5 spoonfuls na lang. Babay Starbucks and SUBWAY na rin. Pag nagutom, tubig na lang.

3. Sleep for 7 hours. Importante daw to eh.

4. Maraming maraming tubig!

I will be tracking my progress hanggang graduation para naman maremind ako every week. Ang start ng DAY 1 ay bukas. Kailangan may at least 1 - 2 lbs loss every week. Kung tama ang calculation ko, kaya ko mag 140lbs bago mag graduation. LET'S GO!

Current Weight: 163 lbs

Current Waist: 37"

Days of Workout: NIL

Number of days left: 133

Is this the end?

2011-11-26T05:42:00.000-08:00

Ngayong gabi, nag-away nanaman kami. Noong una akala ko dahil lang to sa regalo ko sa kanya na hindi ko pa rin nabibigay hanggang ngayon. Pero laging nagkakaganito kapag nagiging isyu ang birthday niya at ang kakulangan ko ng "thoughfulness".

Siguro magandang simulan ang post na ito sa mga bagay na nararamdaman ko. Aaminin ko, hindi na ako kasing saya kumpara noong unang naging tayo. Dati, eager akong puntahan ka kahit everyday para lang makita ka. Once in a while, may ibibigay ako sa iyong bagay. Naalala mo yung pamaypay? Eh yung box na may mga hand made stars at mga bottles? Eh yung mga pagkain? Alam ko naman kasi na mahilig kang kumain kaya nagdadala ako noon madalas ng pagkain. Dinalhan din kita dati ng mga bulaklak pag galit ka(one time ininfiltrate ko pa building niyo para lang mabigay yun). Hinihintay kita noon kahit sobrang tagal mo bago ka umuwi dahil sa mga bagay bagay. Naalala mo yung sinusundo kita sa Ospital ng Maynila kahit disoras na ng gabi? Tsaka yung isang beses na nag overnight duty ka at sinundo kita ng 6am ng umaga kahit may pasok ako ng 8.30am? May kakaibang feeling kasi noon pag nakikita kita. Yung feeling na sobrang saya at gaan sa kalooban.

I know I'm not perfect. Di nga ako gwapo eh. Taba ko pa. Di ako matalino. Kuntento ako sa passing grade at okay lang sa akin kung may bagsak ako. Mababa height ko. May mga bagay akong gusto na ayaw mo. Pero I can really say na mahal kita. Nasabi ko na sa'yo na di ako patient na tao. I hate waiting. Kaya nga ayaw ko sumama sa family ko pag lumalabas eh. Laging may instance na kailangan ko maghintay. Kailangan may ginagawa ako kung kailangan maghintay. Pero naging sobrang patient ako sa'yo. Hinintay ko ang sagot mo for 1 year and 2 months. Maraming nagsabi sa'kin na wag na kitang ipursue. Wala ka naman daw pinapakitang feelings sa akin noon eh. Pero sabi ko, "Mahal ko na eh, mahirap na gawin yun."

At this point in time, I admit na I'm not as happy as before. Marami na nangyari sa ating dalawa. Minsan masaya, minsan malungkot. Dumadaan tayo sa mga away and pagtatalo. Pero meron din namang mga masasayang instances. Also, sa totoo lang, I'm having a hard time balancing things. Feeling ko may times na nagkukulang ako sa'yo dahil yung attention ko ay nakatuon sa ibang bagay. Sorry for that. Pero, I'm doing everything I can to see things through. Maybe this is just a phase. Parang wheel, minsan nasa taas or nasa baba. Alam kong marami ka ring bagay na naeexperience. Lalo na yung decisions mo na makakaapekto sa buhay mo. Kung kailangan mong mamili kung aalis ka na dito, I will not stop you. I know how you feel about this place. The system, the people and lots of other stuff. I know you will have a brighter future there. You deserve it. But always remember that letting you leave might be the hardest decision that I will make in my life. I want you to be happy. I love you.

PS. Sabi niya ito today kaya ko sinulat ang post na ito:

CMC: Wala

CMC: Ayoko na

BP: ng ano?

CMCe: Dto

BP: haaaay

CMC: Ayoko n stn

Hair

2010-06-06T08:47:00.001-07:00

Tagal ko na hindi nakapaglagay ng mga bagay dito. Sabi ko kay Tincy, maglalagay ako ng something dito pagkatapos ko basahin ung novel na pinahiram niya pero hindi ko nagawa. Marami ako gusto sabihin para naman magkaroon ng laman tong site na ito. Pero sa ngayon, una kong gusto sabihin ay ang tungkol sa aking buhok. Nainspire kasi ako bigla matapos mabanggit yun sa usapan namin ni Anne.

Ano ba meron sa buhok ko? Ang buhok ko ay kulay black(naman!), makapal(ang bawat strand) at wavy. Black ang buhok ng tatay ko at nanay ko. Siguro naman dun ako nagmana diba?(unless iba ang tatay ko:P). Pero yung sa part na makapal, di ko alam haha. Parehong manipis strands ng buhok ng nanay, tatay, at mga kapatid ko. Ako lang ang may makapal na strand. Saan ito galing?:O (kung nahihirapan ka maimagine ang "makapal", isipin mo ung buhok ko ay parang sinulid na gamit sa cross stitch. parang ganun.)

Ang isa sa pinakaayaw ko sa buhok ko ay pagiging wavy nito. Noong bata ako (before grade 1), meron akong straight na buhok. Ang cute cute ko nung bata ako :"> pero nagbago un dahil sa pinsan ko. Isang araw, sinabi siya ng nanay ko na samahan ako magpagupit sa isang bakla. Nung tinanong ng bakla ang gupit
ko, sinabi ng pinsan ko na "semi - kalbo" daw. Kala ko nagbibiro lang sila, pero unti unti ko nakikita na nalalagas ang buhok ko sa bawat gupit ng engkantong bakla. Matapos ang karumal -dumal na krimen na iyon, tumakbo ako pauwi sa bahay na umiiyak at nahihiya. Nung tumubo ulit ang buhok ko, di na sya straight. kulot na siya. Mahirap ang kulot dahil limited ang hair style na pwede mong magawa. Kaya ayaw ko talaga sa kulot na buhok.

Nung grade school at high school ako, dalawa lang ang naging hairstyle ko. Yung isa ay yung "semi - kalbo" Bukod sa insidenteng nabanggit ko, nakapagpagupit ulit ako na ganito. Di ko maalala kung ilan pero yung isang insidente nun ay nung 3rd year high school. Yung isa sa matalik kong kaibigan, si Raphael, e nahuling nagcut ng klase. Pumunta sila sa isang computer shop kasama ang isa sa mga nasa watch list ng guidance councelor. Dahil sa nagkaroon siya ng record sa guidance office, nagdecide siya na magpasemi - kalbo. Bagong buhay, kumbaga. At dahil dun, pinilit niya kami na gayahin siya at hindi siya nabigo. Yung latest kong gupit na semi kalbo ay nung 2nd year college. Natripan ko lang. may picture ako nun e. sandali hahanapin ko...

(pauwi na yata ito, ung building sa likod ay ang EEEI)

Yung isa ko namang gupit ay yung "gupit grade school". Bawal kasi sa school ko yung mahabang buhok. Every 2 weeks nagpapagupit ako(dun sa baklang nagkalbo sakin. no choice, siya ung malapit sa bahay. 40 pesos lang gupit hahaha) Naghahanap ako ng pics nung bata ako at may nakita akong sample ng gupit ko ng high school.

(ako yung nakagreen. ang labo nung pic pero pansin naman na maikli ung buhok ko diba? sa antipolo ito, retreat namin nung 4th year high school. printscreen lang ng isang video na ginawa para sa retreat)

Yung grade school hairstyle ko ay nagpatuloy hanggang college (first year/second year?) Mas madali kasi imanage ang ganung buhok. at isa pa, mukhang "straight" ang buhok ko kapag maikli :)). Isang araw, sinabi ng aking image consultant (si raph) na magpahaba daw ako ng buhok. Mas cool daw yun at makakapagbigay ng "bad boy" image sakin. Sa experience ko, nagkakagirlfriend ang lalaking may "bad boy" image kaya naenganyo ako magpahaba ng buhok:) Kaya naman nagpahaba ako ng buhok at pinarelax ko yun. Pero yung relax, 1 week lang nawala na :| Kaya nung sem break ng 2nd year 2nd sem, nagpastraight ako ng buhok.

(believe it or not, sa gilid lang yan ng kalsada sa baguio. ung likod nyan bangin na puro basura. may fog lang kaya di halata haha)

(kasama ko ang pamangkin ko. Namimiss ko ang long STRAIGHT hair :|)

January 1 2009, matapos ang Baguio trip namin (after ng mga events sa pic na straight hair) naisipan ko magpagupit. Nagstarbucks pa nga ako habang hinihintay magbukas ang trinoma. di ko alam na 12 pm nagbubukas yun kapag new year. kasama ko ang image consultant ko na si raph. sa bench fix kami nagpagupit. pero matapos ang gupit na yun, nasira na ang lahat. di na straight ang tubo ng buhok ko :( sabi nung nagstraight sakin, around 6-8 months lang tatagal yung hairstyle ko. pero almost 3 months lang e wavy na ulit ang buhok ko :| nagbalak sana ako magpastraight ulit pero naalala ko ang 6 hrs ng boredom kaya di ko na ulit tinuloy. nanatiling mahaba ang buhok ko pero di na straight:(

(Nung G11 reunion sa sunken garden. Short break sa Frisbee. Ang haba na ulit ng hair ko dyan)

(Sa 4th floor Quiet Zone sa Melchor Hall. Naghihintay magstart ang lantern parade)

At napagtanto ko, nitong last week ng May lang, na walang epekto ang hairstyle sa pagkakaroon ng girlfriend. Wala parin akong girlfriend hanggang ngayon :)) Walang effect ang "bad boy" image. Siguro sa case ko lang yun, pero wala talaga effect yun sakin. Kaya ayun, bumalik ako sa "short hair". Pero ngayon medyo may style na ang buhok ko, unlike nung high school ako. Marami talagang nagbabago sa tao. Hanggang dito na lang, matutulog na ako. Next time ko na ichecheck mga error nito. Kelangan ko pa pumasok ng maaga bukas, papaassess ako ulit.

Welcome 4th year 1st Sem!!!:)

Unforgivable

2010-02-07T08:56:00.000-08:00

Alam kong unforgivable ang ginawa ko. Di ko majustify iyon. Di ko alam kong mapapatawad mo pa ako. Pero gusto kong sabihin na Sorry sa nagawa ko. Sinadya ko yun, I admit. Sorry talaga.

Uncertainty

2009-12-18T07:59:00.000-08:00

Caught in the middle of uncertainty..
Every reaction pushes me to my limit..

N19teen

2009-12-17T10:29:00.000-08:00

Ngayon lang ako nakauwi galing ng Maskipaps! Grabe ang pagod! Kaninang hapon, kasali pa ako sa Mattress Stuffengg! Bagsak ang katawan. Grabe, nakakapanghina T_T

Sa mga hindi nakakaalam, birthday ko kahapon :)(kanina:P) Salamat kay Dianne, Sir Ronald, Jessaneth, Tincy, Mykel, Gens, Edlyn, Tin, Katrina, Tan, Guilas, Bamba, Jelo, JE, May, Mary, Aunt Ann, Uncle Rodel, Jeanne, Mam Nori at Vangie para sa SMS greetings. Salamat kay Alai, Kandysse, Kevin, Bea, Mumai, Erika, Chet, Chei, Maersk, Beri, Abraham, Charie, Jay at Imari para sa mga greetings thru YM/Facebook. Salamat kay Papa, Mama, Burstengg participants ng UP Circuit, Anna, Lulu,UP Circuit na nasa HQ (4th floor QZ ng Engg) nung 1pm, Sir Snap at Sir Al para sa greeting nung nameet ko sila :) (parang ang labo. Pero basta binati nila ako nung nameet ko sila kahapon. Nakaorder pala lahat yan sa kung sino unang bumati^_^)

Ayun! Sobrang salamat sa aking org, ang UP Circuit! Ang saya nyong mga tao kayo. Ilang beses nyo ako kinantahan sa harap ng maraming tao! Scandal haha! Pero maraming salamat sa lahat ng nangyari ngayong araw, most especially sa M. Stuffengg at Maskipaps! Super enjoy! Super thanks sa matagal kong nakasama sa araw na to: Bossing, Jelo, Jorge, Je, Karlo. Imba ang food trip natin sa gilid ng main lib! Salamat kay Karlo at Bossing dahil sa pagpapahiram ng laptop haha. Kay May pala, salamat sa pagbati! Effort kaya na kunin ang number ko para bumati:P salamat ng marami! Salamat kay Mama and Papa dahil binigyan nila ako ng pera panlibre ng pizza sa org :)) Sensya na guys, Greenwich lang kaya ko, ang dami nyo eh :)) Sa mga hindi nakakuha, sorry poT_T Salamat kay Katrina dahil ikaw lang ang may regalo sakin sa birthday ko :) Sobrang thank you! Kahit na 19 na ako, gusto ko nakatatanggap ng mga gifts:)

Ayan, kung may nakalimutan ako pasalamatan, sorry naman. Hirap na ako magrecall T_T Basta ayun! Salamat sa lahat ng tao na nakaalala/bumati/nagregalo/nagpasaya sa araw na to :) Super thanks! 1 year left at di na ako teen :( Enjoy na lang haha! Malapit na nga pala ang Pasko at New Year! Happy Holidays!

Last: EPIC FAIL ANG GREENWICH! 1 HR DELIVERY TIME TAPOS INUBOS PA LOAD KOT_T

Update: Salamat kay Patrick "Buddy" Bamba para sa mouse ng laptop! Alam kong 3-5 times ang value nito compared sa minimum na value sa exchange gift. Sobrang thank you! Ang dami ko ng utang sa buddy ko, di pa ako nakakabawiT_T

Feelings: Disappointed, tired, etc.

G - 11

2009-12-10T08:16:00.000-08:00

Namimiss ko na ang mga kablock ko. Napansin ko kasi na sa sem na to, sa isang subject ko lang sila madalas kasama(yung karamihan sa kanila ah), sa CoE 23 lang. Yung iba nagshift na kasi, yung iba naman iba na schedule ng classes. Bihira na rin ako nakakasama sa kanila sa mga lakad/gala/get together. Sorry guys.. Alam ko naging busy ako sa ibang mga bagay, pero tandaan nyo na importante kayo sakin! (emo)

Napapadalas ang tambay ko sa Circuit. Masaya naman :) Dami ko natutunan/natututunan/matututunan :) May buddy kaya ako sa sem na to? Hmmm...

May exam ako sa sabado, EEE 105. Medyo handa na ako sa exam na to, pero hindi pa ata sapat yun. Kailangan pa mag-aral. Aral aral aral! Kailangan, wala na akong bagsak! Sayang binayad, at sayang ang oras. Nakakahiya pa.

Experiment sa 101 bukas, di yata ako handa! haha. Binato kahapon ni Sir Meinard yung circuit ko sa 100. Buti gumana pa rin!

Sasayaw kami ng "It's gonna be me" sa Xmas party ng IML sa monday. Walang time for practice. omg. bahala na! Sana matanggap ako sa IML!

Minsan hindi ko alam sasabihin ko pag may nagtanong sa akin.. "Kamusta na kayo?" Napakasimple pero hindi ko alam isasagot ko. Ako lagi nyo tinatanong, ibang tao na lang haha. Pero pag pinag-isipan ko nga naman yung sagot sa tanong na yun, malabo nga ang sagot. Madalas kasi, parang ayun.. basta.. haha.. gets ko na tong mga sinasabi kong ito pag binasa ko ito sa future. Masyado talagang significant ang number 7 sakin. 7 months na! haha

Timing

2009-11-21T01:53:00.000-08:00

TIME.

Sana magaling ako sa timing. Natututunan ba ang tamang pagtiming?

Sa pagrelease ng bola sa basketball para sa isang 3 point shoot, kailangan ng timing. Pag wala ka nun, wala na.

Kailangan ng timing sa sayaw, or else hindi ka sumasayaw. Gumagalaw ka lang randomly.

Kailangan ng timing sa motion, since ang velocity at acceleration ay dependent sa time.

Kailangan ng timing sa pangliligaw, pag napaaga ka sa pagtatanong mabibigla. Pag masyadong late naman, meron na siyang iba.

Kailangan ng timing sa panunuod ng TV. Hindi mo mapapanood ang gusto mong programa pag hindi mo alam ang oras.

Tinatamad na ako magisip. Basta isa lang naman gusto ko sabihin eh. Gusto ko mahasa ang pag timing ko sa iba't - ibang bagay. Crucial yata ang timing. Ay, may kulang pa pala. Kailangan din yata na mahasa ang aking understanding sa mga bagay. Marami akong pagkakamali dahil mali ang pagkakaintindi ko. Ayan tuloy, maraming pagkakataon ang nasasayang. Ayan, pwede na yan. Haiszszszszszs..

Fail

2009-11-05T21:01:00.000-08:00

6 units != pass.

Sayang ang P 6000.
Sayang ang oras na inaral ko.
Parang ang bobo ko.
Ginawa ko naman ang lahat, sadyang kulang lang talaga..
Buti pa yung iba..
T_______________________T
Pero hindi ito gaya ng ineexpect kong feeling ng loss.
So uulitin ko nanaman lahat next year.
Panibagong puyatan.
Panibagong pagbabasa.
Panibagong pag-intindi.
Sana next time, 6 units == pass na...

Tbe

2009-10-30T23:31:00.000-07:00

1_

Mbhmblcbz blp oh ebbo-ebboh ljmpnfusp qbsb nbhepub. Ijoej obnbo ljub tjojtjtj, xbmb lboh lbtbmbobo tb obohzbsj. Bzbx mboh tjhvsp oh ubeibob ob nbhljub ubzp... Qfsp ijoej lp nbjjxbtboh nbsbnebnbo boh lbnvohlvubo... obtbzboh mbibu oh qjobhqmbovibo lp oh jmboh cvxbo.. qfsp hbovo ohb mboh tjhvsp boh cvibz..

Tbob nbjoujoejibo np lvoh cblju blp tpcsboh xbmboh hbob lbibqpo. Tpssz, bmbn lp objojt lb. Tbob..

Kailangan din ng ulan ang iyong mercy:)

2009-10-08T10:41:00.001-07:00

Tagal ko rin palang di nakapagupdate. Busy kasi. Exams na, eto na magdedecide kung may makukuha akong subjects next semester:)) 15/16 units parin ang delikado sakin. Oo! Isa akong bobong estudyante. Given fact na yun kaya wag kayong magtaka kung 15/16 units ang delikado ko this sem.

Ok so schedule ng exam: (parang ganito rin ginawa ko sa mga unang posts ko dito ah haha)

Oct 10 : ES 12 4th long exam
Oct 11: EEE 21 4th long exam
Oct 12: EEE 25 3rd long exam
Oct 14 : ES 12 Final exam
Oct 17: EEE 41 4th long exam
EEE 43 : ?

So ayan, simula na bukas ang kalbaryo ko:))
ES12 - yung grade ko nung dropping day ay 49.something percent. ang saya:))
EEE 25 - ewan ko, di ko alam gagawin sa problem set na due mamaya. Ang sarap lang titigan:))
EEE 21 - kelangan ko ng 76 points sa next exam para 60 ang long exam average ko. Ang baba ng 3rd exam ko eh.
EEE 41 - pasado pa naman ako dito. Kaya lang, delikado ako sa 3rd exam kaya dapat bumawi.
EEE 43 - tinanggap ko na sa sarili ko na babagsak ako sa subject na ito:))

*lahat ay walang finals bukod sa ES12*

Buti na lang mabait si Sir Albason. Wala daw siya ibabagsak sa EEE 42. Kaya ayun.. One less thing to worry about.

Malapit na rin pala ang interview ko para sa aking org na sinasalihan. Sa lunes na! (after interview = EEE 25 exam) Kinakabahan na ako...

Hindi naman ako nagpapabaya. Nagaaral naman ako.. pero talagang walang improvement na nangyayari. More effort? Baka nga.. Sana..

Kelangan ko ng tuloooooooong!

Unti - unti nang nadadagdagan ung nasa ginagawa ko. Pero i think sobrang konti pa nun. Kelangan ko pa ng marami pang iba. Kaya kung alam mo ang ginagawa ko para sa buwan ng Oktubre at gusto mo makatulong, PM ka lang!:)

Nabasa ko yung post ni Jelo na may pagkaemo ang tema. Wala lang. Kung mababasa mo to tol, ito lang masasabi ko: "Intindihin mo lang tol, mahirap talaga ang OR. Demanding si Jalibi (CI ng OR)". Alam ko naman na understanding si Jelo, pero wala lang. Bihira kasi siya magemo kaya nashock lang ako.

Dapat nag-aaral ako ng ES 12 ngayon. 2am na:|

Marami pang nangyai sakin pero di ko na isusulat...

Everyday, mas lalo akong nahuhulog sa'yo:) Ibahin natin. Mas minamahal kita sa bawat araw na dumadaan=] Alam kong busy ka and all, pero nagpapasalamat ako kasi kahit papaano ay nakakausap kita:) Wala lang, emo lang:)) Alam mo naman na andito lang ako palagi kapag kailangan or kahit hindi kailangan:) haha.

Malapit na matapos ang sem.. Hindi kita makikita nang matagal.. :( Tapos naiisip ko na.. After next sem, 4th year ka na.. Malapit ka na matapos mag-aral para sa undergrad. Naiisip ko na ang mga implications nun.. Hay.. Anyway, be safe always:) And have fun. God bless you:)

Tulog na, bahala na sa prob set na hindi ko alam ang gagawin, sa mock exam ng dose na hindi ko tapos aralin, sa concepts ng sequential circuits na hindi pa ako komportable, sa FETS na hindi "petable", sa motor na kumakain ng utak, sa laptop na nagchacharge kapag WALANG kuryente, sa "rigid bodies" na hilig ni Eman, sa mga kantang emo, sa ulan na laging nangangailangan ng mercy:)

bye bye:)

One Week

2009-09-16T07:40:00.000-07:00

Kilala ko ang sarili ko. Kahit gaano kahirap ang isang bagay, hindi ako napapasuko ng basta-basta. Kahit sinasabi kong suko na ako, makikita mong ginagawa ko pa rin ang lahat. Pero sa pagkakataong ito, hindi ko na kaya. Hindi ko man sinasabi nang hayagan, hindi na kinakaya ng katawan at isipin ko ang dami ng dapat kong gawin sa linggong ito. Alam kong sasabihin niyong "kaya mo yan" o kaya naman "wag kang susuko". Mas maganda siguro kung tabihan niyo na lang ako pag pumirmi ako sa isang sulok. Tabihan nyo na lang ako. Yung presence ng isang tao sa mga pagkakataong yun ay mas importante para sakin kaysa sa mga salita. Hindi na kasi sapat yung salita sa sitwasyon ko. At isa pa, maraming beses ko nang narinig yun.

Minsan, kailangan ko lang ng katabi habang nagmumuni-muni ako sa dapat kong gawin. Sabi nga nila, "actions speak louder than words". Nakakinggit. Nakakalungkot. Nakakapagod. Hindi lang kasi yan ang dapat kong gawin. May exam pa ako na hindi madali. Kailangan ko rin mag-aral. Alam ko ulit na sasabihin nyo na "pinagdaanan din namin yan". Alam ko yun, at hindi ako tutol dun. Gusto ko lang sabihin yan para lumabas sa sistema ko at para makamove on na ako sa katotohanang iyan.

Minsan, kailangan ko lang ng yakap. Hindi naman kailangang may halong romance ang yakap. Gusto ko lang maramdaman na hindi ako nag-iisa. At minsan, kailangan ko lang may makita para marefresh ang utak ko at maisip kung bakit ko nga ba pinasok ang pagsali sa gawaing ito. Sumali ako dahil alam kong matutulungan akong mahubog ang aking pagkatao, lalo na sa pag-aaral. Kailangan kasi, hindi ako "mediocre". Walang nagdikta, gusto ko lang. Gusto ko lang may mapatunayan.

Tama na sa mga sinasabi. Kailangan na mag-aral. Marami pang dapat gawin.

Electrical and Communications Engineering

2009-09-15T06:53:00.000-07:00

Kailangan ko talaga matuto ng tamang paraan ng pakikipag-usap. Feeling ko dito ako may malaking problema. Minsan kasi, mali ang nasasabi ko sa mga sitwasyon. Siguro dala na rin ng pagod. At isa pa, wala akong experience sa ganitong sitwasyon. Marami din akong pinoproblema. Kailangan kong matuto. Can somebody teach me? Sana talaga gumawa na si Anna nung librong matagal ko nang sinasabing gawin niya.

Oo nga pala, sobrang hirap ng mga nakaraang linggo kasama ang linggong ito. Hell week na! Costume ko kanina ay lollipop. Maraming salamat sa buddy ko na si Patrick Vincent Bamba! Iniligtas nya ako! Salamat buddy! Bukas Cereal box character ako. Soccer player ako sa Milo. Sa Friday ang next na tambay ko, isa akong 3 layer cake. Walang pics, nakalimutan kong magpapicture eh.

Talents night na sa Biyernes, at wala pa kaming matinong practice. May exam ako sa Sabado. Kaya ko kaya to? Ewan ko ba. Ano bang gulo ang pinasukan ko-_-

Mahirap talaga pag hindi ko siya nakikita ng matagal. Feeling ko ang empty ko. Wala yung saya na nararamdaman ko kapag nakikita ko siya. Sasabihin nyo nanaman emo ako, pero yun talaga eh. Di ako nageemo or kung anuman. Sinasabi ko lang, kasi sa future eh gusto kong mabasa ulit mga sinusulat ko. 3 weeks ko na siyang di nakikita. Busy siya, busy din ako. Nung huli kong punta.. oh well.. Hayy buhay.. Kakalungkot.. Sana makita ko siya ulit.. Kahit sandali lang..

Forbidden

2009-09-03T06:31:00.000-07:00

Dapat tandaan:

BAWAL maging makulit.
BAWAL maging mapapel.
BAWAL makapal ang mukha.

Kaya naman, magiging mahinahon na ako from now on. Masama na kasi ang dating eh. I know na nagkamali ako. Narealize ko lang nung sinabi sakin. Sorry sa mga naistorbo ko. Pasensya na po. Sa mga nainis, sorry. Hindi ko narealize ang aking pagkakamali agad-agad. Lesson learned. Hindi na mauulit.

Wrong decisions.. Sobrang mali.. How can I fix this..? Can you help me?:(

Missed

2009-08-28T21:06:00.000-07:00

Akala ko makakasama ko na siyang manood ng isang movie for the first time. Pero biglang hindi natuloy. Sayang ang pagkakataon. Hindi naman siya sasama sa akin pag kami lang eh... Pero alam kong may fault din ako kaya hindi natuloy. Me and my big mouth-_- Oh well, move on Rhayne. Umaasa ka na lang sa next time.. Sana dumating pa yun...

Reassurances

2009-08-27T08:44:00.000-07:00

May mga natutunan akong mga bagong bagay sa araw na ito at noong mga nakaraan pa. May mga nangyari rin na kakaiba o kaya mga worthwhile sabihin.

Dapat isang oras ka lang matulog kung puyat ka. Kung hindi, mahihirapan kang gumising.
Tama nga nga ako na hindi dapat magassume. Mabibigo ka lang.
Masaya sa UP Circuit! Nakakatuwa:))
Mahirap talaga sa EEE. Yung mga madadaling bagay hindi ko kayang gawin
Kaya pala ganun ung mga sagot, may kinalaman pala sa isa pang bagay na natutunan ko.
Astig si Cloud Strife kahit anong mangyari!
Marino si Ade, may chic na kasama sa EEE 21.
May balak kaming magsuot ng polo, maong pants at tsinelas next week.
Hinahabol na ako ng pagod. Nanghihina na katawan ko.
Four times na ako nagnosebleed sa linggong ito. Mamamatay na ata ako.
Kelangan kong matuto ng therapeutic communication. Dapat hindi ka magbigay ng false reassurances sa mga tao. Tatandaan ko yan forever.
May mga bitch na driver ng UP-SM North na jeepneys.
Kahit pala pilitin ko ang sarili ko na maalala ang lahat ng bagay. Magfafail lang ako. Natural na makakalimutin ako eh.
Wala talaga akong kwenta kasi useless ako. Wag nyo na sabihing emo ako, matagal na sinasabi sakin yan.
Masaya pala sa PHAN.
Kelangan kong ayusin ang aking pakikipag-usap. *dinagdag noong Aug 28, 2009*
Napapansin lang ako ng ibang tao pag kailangan nila ako. Halimbawa na lang ung mga HS classmates ko na 3 years ko na hindi nakakausap. Bigla sila magmessage sakin para bilhin sila sa sa Friends for Sale.
Malungkot ako. Hindi lang halata. Ngayon alam nyo na.

Kung may malabo or gusto nyo pa ng mas mahabang kwento sa mga iyan. PM nyo lang ako. Try ko iexplain.

Curiousity

2009-08-24T06:49:00.000-07:00

Masyado akong nagiging curious sa mga bagay - bagay lalo na pag namention habang nag-uusap. Pero kung ayaw ishare ng isang tao, ayos lang sakin yun. Nabanggit lang at hindi inelaborate tapos next topic. Ok lang yun pero naglilinger yung bagay na yun sa utak ko for a very long time, minsan years pa ang dadaan. Minsan nga sinabihan ako ng highschool friend ko tungkol sa sa ganun. 2 years na kasi since may sinabi siya sakin. Wala lang yun para sa kanya pero dahil nga curious ako, hindi yun nawala sa isip ko. After 2 years binanggit ko yun sa kanya at sa pagkakataong iyon, sinabi nya na sa akin ang buong detalye.

Nakatatlong entry pala ako sa araw na to. Minsan lang yan, epekto siguro ito ng long weekend. Busy na ulit simula bukas. Aja!

Useless

2009-08-24T06:00:00.000-07:00

Lagi akong naghahanap ng pagkakataong tumulong. Madalas hindi pinagbibigyan ang aking request. Kung mabibigayan naman ako ng pagkakataon, lagi namang hindi maganda ang aking nagagawa. In short, I'm a failure. Define EPIC FAIL. *sigh* Wala lang, hindi na siguro ako magooffer na tumulong. Mas nakakasagabal lang ako kaysa makatulong eh. *sigh*

Dream

2009-08-24T00:01:00.000-07:00

Nakakatuwa at nanaginip ako kanina. Dahil bihira akong managinip, naisipan kong ipaalam sa mundo na nanaginip ako. haha. Pero siyempre, yung panaginip ko ay napakaganda kaya nag-abala akong gawan ito ng blog post. Pero hindi na ako mageelaborate pa. Kasi, uhh, basta:D Ang imporatente lang eh sobrang ganda ng panaginip ko na ayaw ko magising kaya natulog lang ako ulit nung nagising ako. Yun lang. haha

Subtle

2009-08-15T07:34:00.000-07:00

I am trying to learn the subtle arts.
To discern the complex aspect of the mind.
Be not exasperated, I have grasped my lapse.
Hear my plea of atonement.
My entreaty is earnest.
My aim is ardous, but I will undertake such mission.
So you will recognize my honesty.
Exodus will not arise,
Just broadening of the scope.
This attempt to craft verses is futile,
yet words kept must be given liberty.
I am grateful of the confession.
Subtle arts, I aspire to ascertain.

Meter

2009-08-12T08:08:00.000-07:00

Quick post lang.

Masyadong busy ang mga nakaraang mga araw dahil sa academic work, visits, application process and other fun things. Ayoko na magelaborate sa mga bagay na fun kasi ayoko na humaba pa ang isinusulat ko ngayon. Magsasabi lang ako ng ilang mga bagay na nararamdaman ko sa ngayon/noong mga nakaraang mga araw.

Masaya. Masaya ako dahil sa maraming mga bagay. Isa na dyan ang application process sa isang organisasyon na sasalihan ko, ang UP Circuit. Ano nga ba ang dahilan sa pagsali ko? Noong simula ng semester, naisip ko magkaroon ng org dahil sa may mahahaba akong break lalo na tuwing Biyernes. Pero hindi ko lubos akalain na kelangan ko pala ang oras na iyon para mag-aral. Pero itutuloy ko na rin ang proseso, natutuwa naman kasi ako eh. Masayang makakilala ng mga bagong tao. Makilala, hindi yung nakikita mo lang sa building kung saan ka nag-aaral at hindi mo talagang alam kahit pangalan. Masasayang tao ang mga tao doon. At tsaka andun kasi karamihan sa blockmates ko kaya doon na ako sumali. Pero bukod sa organization, masaya ako simula pa noong summer:) May ilang nakaaalam kung bakit, pero basta haha. Ang pinakanagpapasaya sakin ngayon ay siya:) kahit ganun siya haha:P ang labo.

PAGOD! Oo, sobrang pagod ako! Halos every week may exam ako. At madalas hardcore ang mga subject na yun. Sa darating na sabado, may 2 exam nanaman. Yung Lunes matapos iyon ay may exam ulit. Sana lang kayanin ko. Dahil din sa mga exam na yan, hindi ko na nagagawa yung bagay na "nakakapagpapagod" sakin pero gusto ko naman, ang pagpunta sa gym. Nakakamiss magcardio, magbench press ng dalawang 30kg plates, etc. Mahigit isang buwan na ako wala sa gym. Sayang ang binabayad ko dun-_- Ay, yung isang buwan na iyon feeling ko 3 months na sa sobrang pagod!

Creative. Nitong mga nakaraan, feeling ko nagiging creative ako:) Ang dami kong naiisip na ideya para sa kanya, na hindi ko naiisip dati. Kakaiba talaga. Sana magustuhan nya...

Worried. Isa pang bagay tungkol sa kanya. Madalas na akong nag-aalala. Lagi niyang pinapagod sarili niya. Nagpupuyat siya para mag-aral. Hindi siya kumakain sa tamanag oras, etc. Hindi ko naman siya pwedeng pigilan mag-aral. Una, wala akong karapatan. Pangalawa, tama naman na mag-aral nang mabuti. Pero hindi ko alam, nag-aalala lang ako baka kasi bumigay ang katawan niya bigla:( :-s Parang kanina, may night duty na siya, may afternoon pa. Ano kaya yun?:(

Nalulungkot. Ngayong araw lang ito at noong isang linggo. Thursday last week, bigla ko na lang naramdaman na ayaw ko magsalita. Hindi ko alam kung bakit. At ayun, napansin pala ng mga blockmates ko yun. Wala talaga akong problema noon, hindi ko lang alam bakit ako nalulungkot. Ngayong araw naman, nalulungkot din ako. Hindi ko kasi alam kung ayos lang sa kanya ang ginawa ko kahit ayaw niya. Matagal ko na kasing naiplano iyon, simula noong nasabi niya na may night duty ang RLE nila. Naisip kong sunduin sya sa night dutykahit isang beses man lang. Una, gusto ko ng experience magbiyahe sa madaling araw. Yung mas mabigat na dahilan ay dahil gusto kong masigurado na safe siyang makakauwi sa dorm nila. Pero kanina, muntik ko na siyang hindi maihatid dahil sa miscommunication. Nakakalungkot lang, ewan ko... Basta, ayaw ko na sabihin dito. Pero sana..

Ayoko na, sa susunod na ulit ako magpopost dito ng mga bagay bagay. Babay.

2 weeks

2009-08-02T20:56:00.000-07:00

Bigyan mo lang ako ng dalawang linggo bago mo malaman yung sagot sa tanong mo. Sa totoo lang, masyadong trivial ang sagot ko doon, pero mas maganda na hintayin mo na lang:)

Untitled

2009-07-25T09:13:00.000-07:00

Nanaginip ako kanina ng isang napakagandang panaginip. Hindi ko pwedeng sabihin dito kasi nga sobrang ganda nung panaginip na yun:) Minsan ka lang managinip ng mga bagay na hinahangad mong mangyari at dahil doon, naiinspire ka sa buhay mo:) Kung gusto nyo malaman kung anong panaginip ko, Hulaan nyo na lang. Pero magbibigay ako ng clue. May mall, may basketball, at may carry. Ayan:)

Ay oo nga pala, nung nagising ako(Sana hindi na lang ako nagising, gusto ko na lang maging forever ang panaginip kong iyon) bigla lang ako napaisip. Naisip ko lang, laging kabaliktaran ng ginagawa ko ang dapat kong ginagawa. Ang labo ata nun:| Pero parang ganito yun, uhhh, paano nga ba.. Kasi nung high school ako, yung gusto kong babae, ayaw sa gaya ko. Gusto nya sa hindi mataba, sa hindi matalino, hindi mabait(yung parang hindi good boy type), matangkad etc. Sinubukan kong maging ganoon. At ngayon naman, yung gusto kong babae ay hindi fond sa hindi payat. Gusto niya mga payat:| Gusto nya sa matatangkad. Bitter ako sa height, lagi na lang matatangkad hahaha. At dahil ayaw niyang maging mediocre, ang standard niya ay mataas. Ayan tuloy, dapat ako mag-aral ng mabuti para hindi nakakahiya sa kanya, though nakita niya na ang grades kong mga basura lamang dahil may 3.0 bwahahaha. Pero ang maganda sa pangyayaring ito, nag-aaral na ako ng mas maayos kaysa dati. Nagquit na ako sa mga MMORPG para may time akong ilaan para sa pag-aaral. O diba, napakaganda:) Ang labo talaga. hindi ko na alam mga sinasabi ko. Basta ang summary ng mga pangungusap na walang sense ay ito: Nagchange ako ng katauhan tapos mali din pala. haha. Oo yan na siguro. Ewan:|

Bago ko tapusin ang walang kwentang post na ito, may sasabihin lang ulit ako. Ano nga ba, wala pala. Joke lang pala yun. Gusto ko lang magsulat kasi ayoko pa mag-aral. Oo tama. Yun na lang. Sabihin na lang natin na, naiinggit ako sa mga bagay na naisipat nakita ko. Oo inggitero ako eh. Buti pa siya. Pero loko siya. Nasa kanya na nga binitiwan nya pa. Ang swerte niya na nga. Ayan nonsense nanaman. Wag niyo na lang pansinin yan. Sige, mag-aral na. SONA bukas, may Iglesia ni Cristo pa. O yan, masaya na kayo. Pero tuloy ang exam sa EEE 25. Walang sona-sona kay *******:) Hahaha. Ayan tama naaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa...

Conversation

2009-07-07T09:19:00.000-07:00

Nakita ko to habang nagppaantok ako, confused parin kasi ako sa nangyari ngayon. Matagal ko na yatang naisulat to. Nung nalilito rin ako kaso sa ibang bagay.. At dahil nga nalilito ako, nakalimutan ko ipost. Ngayon ko na lang ipopost.. Bandang early June ko yata ginawa ito...

B: Bat naiiyak ka. Gay!
R: May nabasa kasi ako, at pag nababasa ko yun, di ko mapigilang maiyak.
B: Ano ba yun?
R: Basta marami yun, nakakalungkot basahin.
B: Mas nakakalungkot ba sa naranasan ko?
R: Let's just say, halos magkapareho ng outcome, pero magkaiba ang situation.
B: Bat ka naiiyak?
R: Siguro dahil naramdaman ko yung naramdaman nya. Siguro dahil ayoko maisip na umiyak siya? Nakakalungkot. Alam mong hindi mo na mababago yun kasi nangyari na. Pero alam mong lagi na yung maalala.
B: Alam mo naman nangyari sakin di ba? Mas masakit kaya un?
R: Sa atin.. Hindi lang sayo. Andun ako nung nangyari yun. Well, hindi entirely pero nung latter part andun ako.
B: Oo nga pala, noong latter part ka dumating... Maraming beses ka na naiiyak sa binasa mo. Gay ka shet!
R: Eh sa nakakaiyak eh. Iba kasi, parang sobrang nakakalungkot isipin na umiiyak siya. At parang gusto ko iuppercut yung nagpaiyak sa kanya. Una, kasi nga pinaiyak nya. Pangalawa, nangangako siya at hindi niya pangangatawanan. Pangatlo, naiinis ako kasi nagawa nya na mga gagawin ko. Nasabi nya na mga sasabihin ko. Naparamdam nya na mga ipaparamdam ko. Hindi ko alam kung paano pa ako gagawa ng bagay na para sa kanya, kasi siguradong may comparison na yun..
B: Gay! Ilang beses mo na sinabi yan. Ilang beses ko na narinig yan. Hindi ka parin nakagetover dyan?
R: Alam mong mahirap... Alam mo na karanasan natin dati. Tama nga na ang mundo ay puno ng mga bagay na hindi mo inaasahan, maganda man o hindi. At tsaka alam mong hanggang ngayon hindi natin alam ang sitwasyon. Nanghuhula tayo sa talagang sitwasyon. Hindi naten alam kong ano ang ano...
B: Wala na ako masyadong kinalaman dyan. Matagal mo na ako inalis. Ikaw na may kontrol sa ginagawa natin. Sarili mong desisyon ang mga gagawin mo ngayon.
R: Naiisip ko lang, hindi ko siguro mapapantayan yun. Sobra..
B: Siguro, siguro hindi. Magkaiba talaga tayo, pero iisa tayo. Labo.
R: Pero, sabi nga ni Rafael: "Nasa tulay ka na, babalik ka pa ba?". Itutuloy ko kahit anong mangyari, ano man ang kahinatnan. Kung hindi man maniwala, at least ginawa ko ang lahat. Kung hindi man ako suklian, at least may memories. Kung hindi man maging maganda, at least napasiya ko siya. No regrets.
B: Alam ko naman. Yan yung binago nya sayo na wala sakin. Hindi nga ako sumuko noon, pero hindi rin ako nagpursige. Kaya siguro hindi ko nakuha.
R: Hindi ka siguro confident, pero hindi ka pessimist. Unlike me..
B: Naging pessimist ka dahil natakot tayong umasa... Maraming pangako ang sinabi sa atin na hindi natupad. Iniwan tayo sa ere. Pinaasa. Maraming sinabi na iba sa ginagawa. Tinanggap ko yun kahit ganun, pero in the end narealize ko na hindi na tama.
R: Magulo talaga.. Ngayon hindi ko alam.. Bahala na.. Gagawin ko na lang yung naiisip kong dapat gawin para maging masaya siya..
B: Paulit-ulit ka na. Para kang sirang plaka. Ito ang pangalawa. Good luck sayo. Matino napili mo, yung akin hindi. Alam mo naman mga nalaman natin diba? Ingatan mo yan. Wag mong sasaktan. Wag mong gayahin yung ginawa nung dati nya.
R: I know right. Balik ka na, tapos na tayo magusap. Nalinawan na ako. Salamat.
B: Sige, gisingin mo na lang ako pag kelangan mo ulit ng kausap.

Confusion

2009-07-07T08:02:00.000-07:00

hindi ko alam dapat kong gawin. nalilito ako. sobrang daming bagay ang biglang dumarating. akala ko handa ako sa mga ganitong pangyayari, hindi pala. narealize ko na marami pang bagay sa mundo ang di ko naexperience, at hindi ko alam ang consequences. ang akala ko dati, pag may dumating na ganitong sitwasyon kaya kong hindi magpanic. mali ang akala ko. puno ng lihim ang mundo. mahirap basahin ang iniisip ng mga tao. magkakaiba sila ng sinasabi kaya hindi mo na alam ang totoo sa hindi. maraming nagbabalat kayo at nagpapanggap. marami ang sinungaling. marami ang nagpapabagsak ng iba para sa kanilang sariling intensyon. maraming inosente ang nadadamay. o hindi ko lang alam ang kwento ng kabila?

naisip ko lang din. since 18 na ako, adult phase ng buhay ko, talaga sigurong biglang dumarating ang ganitong mga bagay. bglaan. wlang warning. pero siguro dito mo rin malalaman ung mga bagay na dapat mong paghandaan sa hinaharap. nastress talaga ako... salamat sa mga nakinig sakin, nagbreakdown ako kung wala akong nakausap...

hindi ko na aayusin ito, sinusulat ko yan habang nangyayari yung mga bagay kanina. yan talaga naiisip ko kaya mas maganda kung yan na mismo ang nakalagay...

Ideal

2009-07-03T17:18:00.001-07:00

Paano ba maging ideal? Sa lahat ng bagay, oras at pagkakataon, nais natin ay ideal. Halimbawa sa Chemistry/Physics, mas gusto natin na standard temperature and pressure pag gusto natin magsolve ng mga problems na may kinalaman sa gas laws etc. Kapag STP kasi, pwede natin masabing ideal ang environment na ikinokonsidera natin. Hindi rin natin iniisip ang air resistance sa projectile motion dahil sa iniisip natin na ideal ang environment. Sa semiconductor analysis, inaassume natin madalas na ang diode ay isang ideal diode para madali magsolve ng mga bagay na nauukol sa system na iyon. Sa circuit analysis, inaassume natin na ideal ang wires(walang resistance) para hindi na natin isipin ang resistance sa paggawa ng ating mga equations. Gusto natin na tayo ay nasa utopia, isang ideal world/community na lahat ay perfect. Gusto natin ang perfect: Perfect world, perfect life, perfect society, perfect family, perfect partner etc. In short lahat ng tao ninanais maging ideal person na nasa isang ideal place at lahat ng bagay na nakapaligid sa kanya ay ideal.

Pero yun nga ang malaking problema, walang ideal sa mundo. Napakaraming bagay ang gustong humadlang sa pagiging ideal ng mga bagay. Walang ideal society dahil maraming corrupt officials, greedy neighbors, at selfish families. May resistance ang wires at may cut-in voltage ang mga diodes. Hindi lang temperature at pressure ang nakakaapekto sa mga gas. Hindi pwedeng walang air resistance dito sa mundong ito. Walang ideal, walang perpekto pero gusto natin na perpekto ang lahat.

Pero yun nga, dahil walang ideal ay sinusubukan natin maging ideal. Gumagamit tayo ng Cherifer pag hindi tayo matangkad. Lumaklak tayo ng Metathione pag hindi tayo maputi. Nagpapahid tayo ng Ponds kung marami tayong pimples. Pinapatay natin ang ating buhok sa Clear pag marami tayong dandruff. Naliligo tayo sa Victoria's Secret para maging mabango. Inuubos natin ang pera natin sa mga damit na gaya ng Lacoste, Nautica, Dior, Armani, Gucci, Ralph Lauren, MNG, Prada, Dolce & Gabbana, Louis Vuitton, etc. para maging fashionable. Ginagawa natin ang lahat ng makakaya natin para maging ideal, ideal person para sa ibang tao, sa pamilya, sa minamahal.

Pero may mga pagkakataon na kahit subukan na maging ideal, hindi pa rin sapat. Maraming factors.. Hindi tayo tumatangkad sa Cherifer, hindi pumuputi sa Metathione, Hindi nawawala ang pimples sa Ponds, hindi nagiging malambot ang buhok sa Creamsilk, etc. Kung maging ideal naman tayo, hindi yun ang gusto ng ibang tao. May preferences kasi tayo pagdating sa pagpili. May mga babaeng mahilig sa payat, may mga mahilig naman sa macho. May mga taong mas gusto na mas bata ang partner nila, meron din namang gusto na hindi. Kadalasan naman gusto ng babae sa matangkad, bihira yung may gusto sa hindi matangkad. May mga babaeng may gusto sa boy next door type, pero meron din namang gusto sa bad boy type. Napakahirap isipin kung ano nga ba ang ideal, dahil lahat iba-iba ang gusto. Ang hirap tumangkad... Sayang hindi ako payat...

™Rhayne† 9:30am
July 4, 2009

Chance

2009-07-01T05:42:00.000-07:00

Panahon ay mabilis lumipas,
pero dapat maghintay.
Sa tamang pagkakataon.

™Rhayne† - 8:51 PM
July 1, 2009

Understanding

2009-06-14T09:28:00.001-07:00

Wala pa ring nagbabago. Hindi niya pa ako kayang kausapin ng matagal, hanggang one word answers lang ang nasasabi nya. Isa pa, hindi niya ako kayang tingnan. Kung titingin man siya, 1 second lang. Lagi lang siya nakatitig sa pader sa harapan nya. Baka may third eye siya at may kausap siyang ibang nilalang kaya siya nakatingin doon. Buti na lang andun si Marj, kahit papaano hindi nananatili yung "moment of silence" ng matagal. Nabigay nya na rin pala yung usapan namin. Kulay yellow, hindi blue pero ayos lang kasi okay naman sakin. Nung umakyat siya para kunin yun, tinanong ko si Marj kung ganun ba talaga siya katahimik. Hindi daw. Pagkabigay niya, nagsubok ulit ako magsimula ng conversation ng makailang beses, na lahat hindi effective. After sometime, napansin ni Marj na may notice na yung lugar na yon ay "waiting area" at hindi "dating area" kaya nagpaalam na ako. Tsaka naisip ko kahit magtagal ako doon, hindi niya rin ako kakausapin. Nakakapanlumo..

Habang naglalakad ako mula Dapitan patungong Tayuman station, iniisip ko kung bakit. Naglalakad ako dahil naiwan ko ang wallet ko, kaya ang perang natitira sa akin ay sakto na lang sa isang LRT ride (P15) at isang tricycle( P8.50) sa amin. Pwede sana ako mag jeep ng dalawang beses(P16) pagtapos sa LRT para makauwi, pero kulang na. Ang LRT ay mga 1 km ang layo sa terminal ng tricycle. Buti sanay ako sa lakaran dahil sa UP. Umuulan pala, kaya ramdam ko ang bawat patak ng ulan sa katawan ko. Habang naglalakad ako, naisip ko ang mga posibleng dahilan sa pangyayaring iyon. Talagang nakakailang ata ako. Siguro may aura ako na naghahatid ng pagkailang sa mga tao sa paligid ko. Siguro, hindi pa siya handa na makausap ako. Ayoko sana na sa text at chat at online stuff lang kami nakakapag-usap ng matino. Ginawa ko ang lahat kanina para magsimula ng conversation kasi gusto kong mawala ang pagkailang nya sa akin. Maraming beses... Pero sadyang may mga times na kahit anong gawin mo, hindi talaga mangyayari ang gusto mo. Marami pang pagkakataon.. Sana sa mga susunod, kahit papano masanay na siya sa akin. Siguro, ayaw lang niya. Baka busy siya nung time na yun at inistorbo ko siya. Madami akong naisip. Habang nasa LRT ako, naisip ko, kailangang intindihin ko lahat ng bagay na pwedeng maging sanhi nung pangyayari kanina. Naiintindihan ko siya, pero hindi masyado... Ano ba ang dapat kong gawin?

Maaga siya natulog, nag-aral pa pala siya kanina. Saludo ako sa kanya. Duty nila bukas, sana maging maayos ang lahat. Sana gumaling na siya. 11:30 PM, bago ako matulog, pinapakinggan ko ang kantang "If I fell" ni Jason Castro. Paulit-ulit na yung kanta kasi nakarepeat ang player ko. Tapos naisipan kong basahin yung blog entries nya habang nakikinig ako. Hindi ko pa nababasa lahat ng andun kasi hindi ko napansin dati. Nakakahiya mang aminin pero pag binabasa ko talaga yung ibang entries dun ay naiiyak ako. Takte. Hindi naman madrama yung ibang iniyakan ko, pero basta may mga bagay na tumatakbo sa isip ko nung mga oras na yon. After mabasa yung mga hindi ko nabasa dati, at yung isang entry na sobrang nakakaiyak, naintindihan ko na siya. Buong-buo ko siyang naiintindihan ngayon. Kung bakit siya ganun ngayon, kung ano mga takot niya at iba pa. Kaya naman sigurado na ako sa dapat kong gawin. Hindi ko gagawin yung mga pagkakamali nung @#$^#$%%&$^. Feeling ko kasi, subconciously, naiicompare nya ako dun. Trust me, I am me and not him. Magkaibang tao kami, at hindi ako mukhang drug addict... Remember that... And please, have faith in me.

Magandang umaga.

If I Fell

If I fell in love with you
Would you promise to be true
And help me understand
'cause I've been in love before
And I found that love was more
Than just holding hands

If I give my heart to you
I must be sure
From the very start
That you would love me more than her

If I trust in you, oh please
Don't run and hide
If I love you too, oh please
Don't hurt my pride like her
'cause I couldn't stand the pain
And I would be sad if our new love was in vain

So I hope you see that I
Would love to love you
And that she will cry
When she learns we are two
cause I couldn't stand the pain
and I would be sad if our new love was in vain

so I hope you see that I
would love to love you
and that she will cry when she learns we are two.

If I fell in love with you

™Rhayne†

June 15, 2009 12:01 am

G11 Part 3

2009-06-12T04:27:00.000-07:00

Pinag-isipan kong mabuti ang apat na taong ilalagay ko sa post para action packed ang installment na ito. Ididistribute ko ba sila sa mga susunod na post dahil kontrobersyal sila o sa iisa na lang para maging masaya ang nilalaman? Sa huli, naisip ko na sama-sama na lang. Bahala na ang susunod haha.

Unang - una sa listahan na ito si Genesis Valencia. Napakakontrobersyal ni Gens. Pwede nga siyang mafeature sa The Buzz, SNN, Kapuso mo Jessica Soho, Imbestigador at Matang Lawin para sa iba't-ibang bagay. Walang oras na hindi kayo matutuwa kay Gens. Napaka-active niya sa extra-curricular activities. Kahit anong gusto ni Gens, tinatrabaho niya nang mabuting-mabuti. Madali ding mag-init si Gens, lalo na kapag nagstay siya sa bahay nila Patrick. 3am pa lang gising na siya pati na lahat ng pwedeng magising sa kanya. Mabilog siya! Oo, tama ang basa mo! MABILOG! Kaya nga may PanPil19 at Soc Sci 3 siya sa semester na ito eh:) Kung hindi ko lang kablock si Gens, iisipin kong siya ay Lasalista. Bakit? Kasi Green. GREEN!

Sunod naman ay ang official hotel owner ng G11, si Patrick Bamba. Kapag may overnight ang G11, 90% of the time sa bahay nila magaganap yun. Mabait yan si Bamba, mayaman pa haha. Mahilig siya magbake, binigyan nya pa nga yung mga dinalaw namin nung May ng cake. Maganda nga pala siya magsulat, at sa tingin ko OC siya. Sa kanya ako nanghihiram ng notes pag di ko alam ung sinulat ko sa mga subjects. May times kasi na nagsusulat ako at nakakatulog ako bigla in the middle of writing lalo na pag napuyat, kaya ang sentence ay nagiging "The derivative of... *scribbles/unidentified words*..." . Isa pala si Bamba sa nagoorganize ng activities ng G11. At isa pa pala, ROMANTIC yan si Bamba:) Last na, may hinala kami na si Bamba ay OoD* ng may Initials na D.L. (DownLoad).

Sunod naman ay si Rafael Delos Santos. Sanay akong tawagin siyang Karlo, pero yung iba ay Arf. May iba't - ibang kuro-kuro bakit Arf ang tawag sa kanya pero G11 ang nagbansag sa kanya nun. Hidden GC yan si Karlo/Arf, kala mo di nag-aaral pero mamaw pag exam time na(In fact, nung EEE 35 first exam ang taas niya). Mahilig siya sa Tekken at Timezone. Isa si Karlo sa mga nakakausap ko tungkol sa mga iba't - ibang hinala namin na tunay na layunin ng EEE*. Isa na diyan ang BATCAVE ni Sir... basta kilala niyo na haha. Soulmate ni Karlo si Bossing, dahil siguro magkasunod sila ng surname. Mahilg si Karlo sa Exotic. Pwede mo rin masabing mahilig siya sa Asian. Sa ngayon, ang paboritong kanta ni Karlo ay "Poker Face" ni Lady Gaga. Bakit? Kasi mahilig siya mag poker at marami pang dahilan.

At siyempre, kontrobersyal din si Wes Lofamia. Siya ay kilala sa bansag na "Maninisid ng Makati" o kaya naman "Ang Bata ni Binay". May litrato pa nga sila na nakaakbay si Mayor kay Wes at may "pogi pose" si Mayor kay Wes(yung parang bumubuo ng check/baril gamit ang kamay at ilalagay sa ilalim ng baba ng taong sinasabihang pogi). Pero sa imahinasyon lang namin ni Karlo nabuo ang larawang yun. Nung naging Globe ang network ni Wes, araw araw siyang may Group Messages. Minsan nakakatawa, minsan nakakainis pero laging may sense. Sabi nga sa G11 friendster account, "Si Wes, quiet mode lang. Pero wag ka, pag yan humirit, sapul ka!".

Nahirapan ako maghanap ng larawan ni Wes kasi hindi siya vain na nilalang. Pag kukunan siya ng picture, magtatakip siya ng mukha. Kaya naman isa na lang naisip ko para makakuha ng picture nya, maghalungkat ng Friendster:D

Ayan na ang 3rd installment ng G11 post ko. Hindi ko alam kailan ang susunod dahil malapit na ang simula ng klase. Binabalak ko rin palang gumawa ng "Unofficial G11" na post, para sa mga "inampon" ng G11. What do you think? Hanggang sa muli.

*Tunay na layunin ng EEE - May conspiracy theories na kumakalat na may ibang layunin ang EEE bukod sa sinasabi nila. Una, gumagawa sila ng army of clones na sasakop sa mundo. Si Kuya Hacker ang pasimuno nito. May mga naclone na sila kagaya nila JE. Isa pa ay ang nakatagong BATCAVE sa ilalim ng EEE. Pagpasok mo sa loob, makakaramdam ka ng malevolent aura. Napakaraming wire na parang gumagawa sila ng FRANKENSTEIN. Marami pang teorya pero siyempre, hindi natin makukumpirma ang mga ito.
*OoD - Object of Desire

G11 Part 2

2009-06-06T09:15:00.000-07:00

Ito na ang kasunod ng blog post ko tungkol sa aking mga blockmates. Oo nga pala, 5(ata) yung babae sa block namin. Kaso, yung isa kasi hindi namin lagi nakakasama kaya wala akong masasabi sa kanya. *Sorry po* So, yung 4 na lang ang magiging laman ng post ko na ito.

Una sa listahan si Alyssa Natividad. Si Alai ay isang batang bibong-bibo. Masyado siyang bibo at bibbong -bibo sya. *hahaha* Kaya naman maraming natutuwa kay Alai. Maraming crush si Alai na lalaki, lalo na sa block namin. Si Jelo, si Je, si Karlo, at lahat na yata. Pati sa ibang colleges maraming crush yan si Alai. Masasabi kong isang tunay na babae si Alai. Mali pala, isa siyang modernong babae. Isa palang katangian ni Alai ay maging mapait(bitter).

Sunod naman ay si Greggue Castro. Ano nga ba masasabi ko kay Greg? Ayun! Matapang si Greggue! Laban kung laban! Siya ang isa sa mga GM persons ng G11 bukod kay Bamba at Wes(retirado na sa pagpapadala ng GM simula nung summer class). Si Greg ang dahilan kaya nakapasok ako sa isang dormitoryo sa unang pagkakataon. Naganap yun nung Open House ng Yakal. Hindi ko pa rin nahahanap ung USB ko kaya di ko maupload yung mga pictures. Sorry Greg:c Isa pa pala, mahilig sa Basketball si Greg at pinanood ko ang isang laban nila sa PE.

Next naman ay si Katrina Nartatez. Si Treena ay isang humble person. Mayaman yan na nagdedeny, pero ayos lang yun. Laging game si Treena sa mga lakad ng G11, basta libre siya. Mahilig si Treena manood ng mga series gaya ng Gossip Girl, etc. Yun kasi madalas niya ilagay sa plurk kaya yun ang naiisip ko eh. Nagshift nga pala siya sa College of Home Economics. Madami akong utang kay Treena, isang Mcdo, isang Gardenia bread at yung iba hindi ko na maalala. Nasabi sakin minsan ni Treena ang buhay pag-ibig niya, pero hindi na ako updated. Ano na kaya nangyari dun? Matanong nga minsan. Oo nga pala, magkaklase si Treena at Greggue nung HS.

Ang huling ilalagay ko sa post na ito ay si Katherine Yutoc. Si Kat ay mahilig sumayaw. Ewan ko, mahilig yata talaga siya sumayaw kaya gusto niya yun. Ang labo ng sinabi ko. Bibo si Kat sa org nila, ang UP Circuit. Ang alam ko siya ang parang leader sa batch nilang mga applicants nung time niya. Very active siya sa lahat ng activities nila. Maraming admirers si Kat, kahit sa block namin may mga admirers siya. Kagaya na lang ni _________, tsaka ni ___________. Isama mo na rin si ____________. Hindi ko sure kung pati si __________ may gusto rin sa kanya(dati?). Sa labas din ng block namin may mga admirers siya. One of these days, baka may fan's club na siya. Baka nga meron na kaso hindi namin alam eh.

Ayan, nasundan na sa wakas ang G11 post. Hindi ko alam kailan ang next update. Pero susubukan ko magawan lahat ng pwede haha. Hanggang sa muli:)

Happiness

2009-06-03T08:46:00.000-07:00

Paano ko bibigyang kahulugan ang salitang "kaligayahan"? Simple lang. Kapag ginagawa ko ang mga bagay na alam kong makapagpapasaya sa'yo, nararamdaman ko ang kaligayahan. Sa bawat pagkakataon na maririnig kitang tumatawa sa mga sinasabi ko (korni man o kaya sobrang funny), nabubuhayan ako ng loob dahil alam kong kahit papaano napasaya kita. Sa bawat mensahe mo na nagmamalasakit sa akin(simple man, or GM, o kaya inassume ko lang na nag-aalala ka), sumasaya ang puso ko dahil kahit papaano ay naiisip kong may halaga ako sa'yo. Sa tuwing may malalaman akong bagay sayo, nabibigyan ng liwanag ang mga pagtataka ko dahil isa kang malalim na tao(alam ko yun, maraming bagay na ang pinagdaanan mo kaya naman alam kong malalim ang katauhan mo). Sa tuwing magpapaalam ka sa gabi, nabibigyan ako ng dahilan para gumising sa umaga(nabibigyan ako ng dahilan para maging masaya at sumubok ng mga bagong bagay para may maibabahagi ako sa'yo). Sa tuwing maririnig ko ang tinig mo, nararating ko ang langit(kahit na madalang ka magsalita, masaya ako na sinagot mo ang tawag ko=]).

Ngunit alam ko, na hindi sa lahat ng oras mapapangiti kita. Aaminin kong hindi ako sanay sa mga sitwasyon na gaya nito kaya hindi ko alam paano ako gagawa ng paraan para mapawi ang kalungkutan mo. Pero tandaan mo na nandito lang ako lagi para sa'yo. Wag mong kalilimutan yan. Maraming salamat at binago mo ako(in a good way). Kakaiba ka, at sana makilala mo pa ako.

Pizza...

™Rhayne†(12:07am)

Doubts

2009-06-01T11:34:00.000-07:00

Nagaalinlangan ako sa sarili ko dahil hindi ako gwapo. (Hindi lahat nadadaan sa looks, may mga bagay na binigay ang Diyos sa'yo na wala sa iba. Magpasalamat ka na lang na may mukha ka pa.)

Nagaalinlangan ako sa sarili ko dahil hindi ako matangkad (Hindi ka kasi natutulog ng sapat dati, pero ayos lang yan. Wag mo na subukan mag cherifer, tataba ka lang.)

Nagaalinlangan ako sa sarili ko dahil hindi ko kayang magmaintain ng interesting conversation(Hindi lahat ng trip mo, trip niya. May mga oras na hindi niya gusto mga sinasabi mo at kailangan mong tanggapin yun.)

Nagaalinlangan ako sa sarili ko dahil nagseselos ako sa mga taong matagal na niyang kilala at nakakausap ng masaya samantalang nahihirapan siyang kausapin ako. (Kilala niya na ang mga taong iyon kaya at komportable na siya sa kanila. Isa pa, wala kang karapatan. Isa kang stranger na pumapasok sa mundo niya.)

Nagaalinlangan ako sa sarili ko dahil hindi ko kayang alisin ang mga takot niya.(Wala ka kasi sa tabi niya, at least sinusubukan mong icomfort siya sa mga oras na natatakot siya.)

Nagaalinlangan ako sa sarili ko dahil hindi ako katulad ng ex niya. (You must only compare yourself to the former you. Kelangan lang, wag mong gawin ang mga pagkakamali niya.)

Nagaalinlangan ako sa sarili ko dahil nagaalinlangan siya sakin(Have faith. Stranger ka nga eh, may mga doubts siya sayo. Una sa lahat, sa internet lang kayo nagkakilala. Isa pa, marami siyang pangamba dahil sa mga karanasan niya dati at ayaw niya na masaktan ulit) [Alam kong unconventional pero yun nga eh, hindi ko alam bakit ko siya mahal kahit na sa internet lang kami nagkakilala. Maipapaliwanag mo ba kung BAKIT mahal mo ang isang tao? Para sakin kasi, love cannot be defined. Ayoko mangako na hindi siya masasaktan, may mga sitwasyon sa buhay na masasaktan siya kahit ayaw ko. Siguradong may mga pangyayaring dadaan kaya masasaktan siya, pero handa akong gawin ang lahat para hindi ako ang maging dahilan nun.]

™Rhayne† (2:37am)

Worried

2009-05-31T07:20:00.000-07:00

I'm really worried, nagdodoubt siya:( And naiinis siya:(

Text Message

2009-05-31T03:49:00.000-07:00

Ang lahat ng pangyayari, tauhan at mga mensahe ay pawang kathang - isip lamang. Ang setting naman ay totoo:)

As of June 1, 2009: May binago akong mga parts na sobrang mali. Maraming salamat kay Emmanuel Caparoso sa pagsasabi ng mga mali at pagbibigay ng ideas haha.

"Munoz! May bababa ba?"

Sigaw ng konduktor ng bus na Joanna Jesh na kulay purple. Hindi ganoon karami ang nakasakay noong mga oras na iyon. Mainit ang tanghali habang binabaybay ng bus and kahabaan ng EDSA. Walang ulap sa kalangitan at iilan lamang ang nangahas na maglakad sa kalsada. May 3 tumayo sa loob ng bus: Isang nanay na may dalang sanggol at isang bag na pangbaby. Malungkot siya at medyo bata pa, siguro mga labingwalong taong gulang pa lamang. Saan kaya siya pupunta? Sa bandang harap naman galing ang isang lalaki na nakasuot ng uniporme na sa palagay ko ay tauhan sa Walter-Mart. Yung huling tumayo ay isang lolo, nakajacket pa na balat at may sumbrero. Para siyang galing sa mga lumang pelikula o kaya naman ay mga tipong Wild Wild West ang dating. Hindi kaya naiinitan si lolo?

"Sa babaan lang po tayo titigil. May bantay ho."

Tipikal na ang ganito, sa babaan titigil. Naalala ko noon, kahit saan nagbababa ang mga drayber ng bus kaya naman buhol-buhol ang traffic sa EDSA. Kung saan gugustuhin ng pasahero, magbababa ang drayber. Lalo na ngayon at ginagawa ang magdurugtong ng LRT1 at MRT, siguradong matrapik kung hindi binago ang sistema. Ang hindi nga lang maganda, mas naging talamak ang paglalagay sa mga pulis at MMDA. Akmang bababa na ang nanay na my dalang sanggol nang biglang nagvibrate ang aking cellphone, laging nakasilent iyon dahil ayoko maging eskandaloso sa pampublikong lugar.

1 message received - Chloe Meriel Javier.

Aba, si Chloe. Minsan lang magtext si Chloe ng personal message, kadalasan group messages ang natatanggap ko mula sa kanya. Hindi siya mahilig pumindot ng keypad dahil mas gusto niya ang keyboard. Ano nanaman kayang GM 'to?

Opening message.... "Ang sarap ng avocado=] Kain tayo=]"

Group message nga, wag ko na nga lang replayan. Pero minsan lang yun magtext kaya sige rereplayan ko na rin. Eh ano naman sasabihin ko? Ang mga ganitong message kasi hindi dapat nirereplayan, pero baka hindi GM. Bahala na nga. Buti na lang, nagload ako ng 21 pesos kahapon.

Create New Message... "Tara! Kain tayo!:) Kaso, magwowork-out ako eh. Mamaya na lang pala. haha."

Ayan, medyo hindi emosyonal ang dating. Parang sumasang-ayon sa sinabi nya pero may bawi ng konti. Ok na yan.

Nakarating na ang bus na sinasakyan ko sa Paramount. Hindi ko alam kung yun ba talaga ang pangalan ng bus stop na yun, pero dun ako bumababa pag pupunta ako ng SM North Edsa o kaya papasok sa aking mga klase. Pababa na ako ng tulay ng biglang naramdaman ko ulit ang cellphone ko, may bagong mensahe ulit. Delikado dito, naisip ko. Madalas ang nakawan sa mga tulay, lalo na sa mga pampublikong lugar. Naranasan ko na ang madukutan kaya lagi na akong alerto sa mga tao sa paligid ko. Pagdating ko na lang sa loob ng mall titignan ang mensahe. Pagkababa ng tulay, makikita mo ang Public Transport Terminal. Dito ako sumasakay pag papasok na ako. Maraming tao kahit na tanghali. Ang mga drayber na nakasuot ng asul na uniporme ay tila pagod na. Hindi pa siguro sila kumakain. Ang mga dispatser naman, abala sa pag-aayos ng linya ng mga pasahero. Nakapasok na ako sa loob ng mall at agad kong binuksan ang aking sports bag para tignan ang mensahe.

1 message received - Chloe Meriel Javier.

"Hindi ka pa kumain? Dapat naglunch ka muna para may energy ka mamaya=]"

Aba, concerned siya. Natouch ako; bihira ko siya marinig na mag-alala sa ibang tao. Inisip ko nga na irereply nya sa akin ay "Ok" kagaya ng madalas niyang ginagawa. Dahil madalas ko siyang makausap sa Yahoo! Messenger, medyo alam ko na kung paano siya sasagot sa aking mga sinasabi. Ang mga reply na gaya nito ay kakaiba na(para sa'kin) kaya naman ninais ko na sumagot agad.

"Busog pa ako, hehe. Tsaka, malakas naman ako eh. Importante talagang makapag-workout ako."

Nakarating na ako sa Fitness First, ang lugar kung saan ako nagpapalakas ng katawan. Mahigit dalawang taon na ako sa lugar na ito at masasabi kong malaki ang naitulong nito sa'kin. Bukod sa natulungan akong maging malusog (may alta presyon ako dati), nagkaroon ng porma ang katawan ko. Kaya malaki ang pasasalamat ko sa lugar na ito. Hindi pa rin nagpaparamdam ang cellphone ko. Tinamad na yata si Chloe.

Natapos akong gumamit ng treadmill sa loob ng dalawampung minuto at habang ako ay tumatakbo, naiisip ko si Chloe. Nililigawan ko kasi siya. Tatlong buwan na ang nakararan noong nakilala ko siya. Nahingi ko ang kanyang number at nakatext ko siya. Medyo mahirap kunin ang loob nya kahit na palakaibigan siya. Ayaw ko na ikwento ang mga pangyayari sa aming dalawa dahil masyadong madrama ang mga iyon, pero ang alam ko matapos ang mga iyon ay mahal ko na siya, mahal na mahal. Nagtapat ako kay Chloe matapos ang isang buwan at nabigla siya. Sino nga ba ang hindi mabibigla sa pangyayaring iyon, lalo pa't sandali pa lang kami magkakilala? Marahil ay may mga takot siya, o kaya naman may mga pangyayari sa buhay nya na ayaw nya na maulit muli. Pero simula noon, mas naging magaan ang loob ko. Naisisigaw ko sa buong mundo ang aking nararamdaman. Hindi ko alam kung ayos lang iyon para sa kanya, hindi ko pa siya natatanong. Kung hindi man, handa naman akong manahimik na lamang at magparamdam sa kanya ng pagmamahal sa tahimik at simpleng mga paraan. Pero ganun nga ako, isang maingay na tao.

2 messages received

Dalawang mensahe, sino kaya ang nagpadala ng mga ito?

Kristian Vincent Lofamia[UP - Diliman]

"Tol, kelan ba enrollment? Hindi pa kasi ako nakakakuha ng ticket pabalik ng Manila eh."

Chloe Meriel Javier

"Okay."

Loko 'tong si KVL*, iba yung taong hinihintay ko magtext eh. Buti yung sunod na message kay Chloe galing. Kaya lang dumating na ang mensaheng nahihirapan akong sagutin, ang text message na "Okay". Sa totoo lang, isa ito sa pinakamahirap replayan na mensahe. Una, napakaneutral ng "Okay". Pag nagreply ka, masasabihan kang emo ng kausap mo. Pangalawa, parang nagsasaad ng pagtatapos ang "Okay". Mapapaisip ka nanaman ng bagong pag-uusapan. At panghuli, pag sumagot sayo ng "Okay"ang isang tao, parang tinatamad siyang kausapin ka. Feeling mo wala kang kwentang kausap. Hindi ka marunong magdala ng usapan at walang kulay ang buhay mo. Ikinunsulta ko noon ang ganitong sitwasyon sa aking matalik na kaibigan na si Raphael.

Ako: "Hoy Raph, paano na gagawin ko? Pag kausap mo si Krizel at ayan ang sinagot niya ano sasabihin mo?"

Raphael: "Dapat alam mo mga hilig nya at ayaw nya tapos doon ka kumuha ng topic."

A: "Alam ko yun, at minsan dun ako kumukuha ng pag-uusapan. Iba pa?"

R: "Magjoke ka?"

A: ""Okay" lang ang isasagot nun. O kaya naman ay "Corny". O kaya naman ay ganitong emoticon "=_=""

R: "Ang hirap naman nyan, nachachallenge ako hahaha."

A: "Kaya nga tinanong na kita eh. Alam mong hindi ako eksperto sa mga ganito."

R: "Gamitin mo yung matampuhing batang approach, yung pag may sinabing bagay para kang magpaparaya tapos sasabihin mo "sorry sa istorbo" mga ganun."

A: "Sasabihin nun na emo ako."

R: "Ah ewan ko na, hindi ko na alam. Hindi pa ako nakakaencounter ng ganyan. Pag ginanyan ako, hindi ko na kakausapin. Bahala siya sa buhay niya hahaha."

A: "Hindi pwede. Iba nga siya eh ang kulit nito. Mahal ko na siya at ayoko na pakawalan. "

R: "Maging martyr ka na lang."

Ang hirap talagang replayan ng Okay. Sobrang daming bagay ang kelangang isaalang-alang para tama ang maging sagot mo. Itutuloy ko muna ang workout. Nagbuhat ako ng dumbbells na tig-20 pounds, 3 sets, 15 reps. Shoulders ang workout ko. Mamaya na ako magrereply, mag-iisip muna ako.

One, two, three, four, five, six, see-ven, eight, nineeeee, tee-en. --- one, two, the-reee, fourrr, fi-veee.

Sobra na ang tulo ng pawis sa aking katawan. Basa na ang T-shirt ko, bakat na sa likod ang parteng basa ng pawis. Hugis V. Nakikita ko yung artistang gumaganap na kontrabida sa isang palabas tuwing gabi. Yung sa Diyosa yun eh, yung tatay ni Sam Milby na halimaw. Kasama niya yung ibang hindi ko kilalang tao. Nakaisip na ako ng isasagot. Gagawin ko na lang yung matampuhing bata approach.

"Aw, ang cold naman ng reply mo. Sige na, nakakaistorbo yata ako sa'yo. Sorry sa abala." Sending message... Message Sent.

Natapos na ako ng 1 set ng abdominal crunches (50 reps) nang biglang may mensahe.

1 message received - Chloe Meriel Javier

"Ang emo mo =_="

Sabi na nga ba, yan ang isasagot nya. Alam kong emosyonal ang reply ko, pero hindi ako emosyonal sa pagkakataong iyon. Yung mga sagot ko na hindi emosyonal ay sinasabihan nya pa rin na emo. Itutuloy ko na lang ang matampuhing bata approach.

"Di ba ayaw mo sa emo, sige lalayo na ako..." Message Sent.

Umupo muna ako sa isang bench para makabawi ng lakas. Nakakapagod ang crunches. Pero ang abdominal muscles ang pinakamagandang pagtuunan ng pansin sa pagwowork-out. Mayroon kasing abs craze sa Pilipinas. Pag may abs ka, kilala ka. Isa kang machong nilalang at habulin ka ng mga babae. Mabilis ang sagot ni Chloe.

1 message received - Chloe Meriel Javier

"Wag..."

"Bakit naman?:(" Message Sent...

1 message received - Chloe Meriel Javier

"Kasi... Kasi... "

Nagvibrate ang cellphone ko habang binabasa ko ang mensahe nya. Naisipan ko muna magreply bago ko tignan ang isa pang mensahe.

"Kasi ano...?" Message Sent

Tinignan ko na ang mensahe nya na sumunod.

1 message received - Chloe Meriel Javier

"Kasi gusto pa kitang makilala... "

Natigilan ako. Maraming bagay ang maaaring ibig sabihin ng mensaheng ito. Hindi ko alam ano ba ang dapat kong maramdaman. Isang damdaming pinaghalo-halo kaya naman mahirap mag-isip ng isasagot. Naalala ko kasi ang sinabi ni Chloe sa'kin dati sa chat.

Chloe: "…After nya malaman yun, tinanong niya(ex ni Chloe) ako kung titigil na ba siya..."

Ako: "Anong sinabi mo?"

C: "Sabi ko wag.."

A: "Bakit mo sinabi yun?"

C: "Kasi gusto ko pa siya makilala."

Nagvibrate nanaman ang cellphone ko. Ano kaya ang pangatlong mensahe nya? Sasabihin nya na ba ang pinakahihintay kong kasagutan?

1 message received - 8888

"Your Globe Unlitxt has already expired..."

™Rhayne† - May 31, 2009(6:55 P.M.)

Kirchhoff's voltage law (KVL) - This law is also called Kirchhoff's second law, Kirchhoff's loop (or mesh) rule, and Kirchhoff's second rule. The directed sum of the electrical potential differences around any closed circuit must be zero.

Assumptions

2009-05-28T02:29:00.000-07:00

Sobrang init talaga pag summer. Kung maglalakad ka sa ilalim ng araw kapag alas dose ng tanghali, sigurado na hihimatayin ka at mauubos lahat ng likido sa katawan mo. Isa pa, nasa Maynila ka. Wala masyadong puno na magbibigay ng sariwang hangin o kaya naman ay magpapalamig ng kapaligiran. Buhay nga naman, epekto na siguro ito ng Global Warming. Nabasa ko noong isang araw ang panukala ng isang opisyal sa amerika na pinturahan ng puti ang mga bubong. Makakatulong iyon para mabawasan ng greenhouse gas emission. Parang yung tungkol sa bigas iyon eh. Kung ang bawat Pilipino ay magliliban ng isang butil ng bigas, aabot ng 90 milyong butil iyon. Dapat siguro bawasan ko na pagkain ko sa mga fast food chains. Lagi sila gumagamit ng synthetic materials para sa kanilang mga produkto na naglalabas ng greenhouse gases. Pero anong ginagawa ko? Nandito ako sa Wendy's, kasama ko ang kaklase ko para kumain at nalilito pa rin talaga ako.

Masarap kaya ang binili kong hamburger na may kasamang fries at Sprite? Iniikot ko ang yelo sa aking inumin nang maalala ko ang mga pangyayari sa kanina. "Malas naman! Tsk tsk.." sabi ko sa sarili ko habang hinihintay gumalaw ang LRT. Nasa gitna kami ng kawalan. Nagmamadali ako at mahuhuli na ako sa pupuntahan ko pero dahil nasa panig ko ang langit ay hindi gumagalaw ang LRT. Ang lamig na dulot ng air conditioning ay hindi sapat para palamigin ang ulo ng mga estudyante, manggagawa, magulang, matanda, bata, tsuper, pulis, MMDA at iba pang mga nilalang na, gaya ko, nais na makarating sa nais nilang puntahan sa lalong madaling panahon. "Tayo po ay maantala ng panandalian. Hinihintay lamang po nating gumalaw ang nasa harap." Sinabi ng isang boses. Pangatlong beses na ito simula kanina. Ano kayang problema ng LRT?*

Masarap magpahinga sa loob ng Wendy's. Malamig, kaunti ang tao kaya hindi crowded at walang pila pag bibili ka na, at malinis naman kahit papaano. Sa lamesa sa aking harapan, at sa karamihan ng lamesa sa Wendy's ay okupado ng mga estudyante sa unibersidad na pinggalingan ko kanina. Lahat sila nakaputi, lalaki man o babae, at may mga dalang malalaking libro na bagong bili. Ang bigat nyan naku, buti na kaya nya dalhin yung mga libro kanina. Enrollment nga pala kanina, naisip ko. Kumain ako ng french fries mula, malangis. Dapat talagang bawasan ko na ang pagkain sa mga ganitong lugar.

"Kain na!" bungad ng kasama ko. Nakabalik na siya mula sa bilihan sa baba. Halos pareho kami ng binili, iba lang ang burger nya at malaki ang kanyang inumin. Ibig ko talagang bigyang diin ang malaki dahil malaki talaga. May Membership Card kasi siya kaya mayroon siyang mga pribilehiyo katulad ng libreng pagpapalaki ng inumin at iba pa. "Nakalulungkot talaga." sabi ko habang nilalagayan ko ng ketchup ang cheeseburger na mukhang masarap. "Ok lang yan, nahihiya daw siya eh." sabi ng kasama ko. "Alam ko naman yun, pero alam mo yun.. Masaya na nakita ko siya pero iba kasi ang gusto kong nangyari ngayon." giit ko. "Gusto mo text ko siya?" sabi ng kasama ko. Katahimikan. Iniisip ko kung matutulungan niya ako. Sa isang banda, maaaring mabigyang linaw ang lahat ng gumugulo sa aking isipan. Pero hindi naman ako importanteng tao para gambalain pa sila sa mga walang katuturang bagay. "Wag na lang, bahala na..."

Kanina sana ang pinakamasayang sandali sa nakapapagod na summer life. Matapos ang mahabang panahon, makikita ko siyang muli. Hindi pala mahaba, kahapon pala ang huli pero mahaba pa rin iyon. Ang bawat sandali ay tila napakatagal sapagkat iyon ang dahilan kaya hindi ko pa siya nakikita sa oras na iyon. Nakita ko siya kahapon, nakita niya ako. Ang maagang pagkikita ay hindi inaasahan at siguradong hindi maganda ang patutunguhan. Tama nga, hindi niya ako kinausap kahit na isang oras ko na pinipilit hulihin ang kanyang tingin. Mali naman kasi ang ginawa ko, pero paano mo siya kakausapin na kasama nya ang kanyang pamilya, na siguradong hindi ka kilala ang isang tulad ko. Pero sa totoo lang, ang unang sulyap sa kanya noong mga panahong iyon ay nagdulot ng hindi maipaliwanag na kaligayahan. Prinsesa siya sa aking mga mata, isang liwanag sa madilim na tahakin, isang anghel na nagmula sa kalangitan.

"Ayan na sila." sabi ni Patrick. Nakaharap ako sa kanya at sila naman ay nasa likod ko habang sila ay naglalakad patungo sa amin. Nasa isa kaming plaza sa gitna ng naglalakihang gusali sa isang unibersidad. Dumadaan ng malalamig na butil ng pawis sa aking likod. Isa-isang bumababa patungo sa aking pantalon. Kaba? Pananabik? Takot? Kasiyahan? Kaliwanagan? Halo-halong emosyon ng isang lalaking hindi naiintindihan ang pangyayari nung huling pagkikita. Unang ko nakita si Mary. Maliit talaga siya at parang bata ang boses, pero cute daw siya sabi nya. Sumunod si Jeanne, na dati ay kinatatakutan ko. Ngayon hindi na ako natakot dhil siguro kilala ko na siya. At sa pagdako ng aking mata sa kanya, isang hindi maipaliwanag na Kaligayahan. Masaya? hindi! Masayang-masaya na higit pa sa kahapon. Dumating muli ang prinsesa, ang liwanag at ang anghel. Cute siya na nakasalamin, ngunit cute pa rin siya kahit hindi. Sa maraming beses na sinabi ko sa kanya na maganda siya, palagay ko ay hindi siya naniwala sa kahit isa. Tinawag ko siya, ang kanyang pangalan na kakaiba sapagkat iyon ay puno ng awa. Walang tugon. Nakumpirma kong hindi magaganap ang pinapangarap ko: masayang usapan, kamay na magkahawak at walang hanggang pagsusuyuan sa ilalim ng silong ng malaking puno sa gitna ng plaza.**

May mga mensaheng hindi naihahatid ng text, tawag, instant message o comment. Pinakamaganda ang sasabihin mo sa taong iyon lahat ng masasayang bagay at mga totoong bagay kapag kaharap mo siya. Ang tono ng boses habang naghahayag ng pag-ibig, ang brasong umaalalay sa bawat hakbang at ang mga matang hindi kayang tumingin sa ibang babae kundi sa kanya lamang, mga importanteng bagay. Pero dahil ang langit ay sang-ayon sa iyo, hindi yon mangyayari. Mayroong isang malamig na pagitan sa inyong dalawa na hindi kayang tahakin ng sampung araw kahit na iyon ay dalawang hakbang lamang. Ang mga sagot na nagsasabing wala siyang masabi sa pagkakataong iyon. Ang pagtatago sa likod ng iba na naghahayag ng pagkahiya na alam mo ang dahilan kung bakit. Mga bagay na alam mo ang dahilan pero ayaw mong paniwalaan. Nahihiya siya... Nahihiya siya sa'yo dahil isa kang dayuhan sa kanyang mundo. Tahimik ang kanyang buhay bago ka dumating. Nakalulungkot, pero kasalanan mo naman. Huwag ka kasing assuming lalo na sa mga bagay na hindi ka sigurado.

Natapos na kami kumain, at sa kabuuan ng oras na iyon ay nag-iisip ako. Nalilito sa mga pangyayari dahil sa isa akong batang maghilig sa mga assumptions. Tama na ang walang basehang pag-iisip. Naisip ko na nararapat lamang na ipagpatuloy ko ang mga nasimulan ng walang pag-aalinlangan at huwag na mag-assume dahil pagsisimulan lang iyon ng disappointment. Alam mong wala kang dapat asahan dahil isang malaking risk ang bawat ginagawa mo. Habang pauwi ako at nakasakay sa LRT, na kanina ay nagdulot sa akin ng pagkainis, pinag-iisipan ko na kung paano isusulat ang mga pangyayari sa araw na ito.

*Mayroong malaking bakal na nahulog sa daanan ng LRT1 mula sa isang gusali sa kahabaan ng Pedro Gil.
**Nagassume ako na makakausap ko siya kanina at masasabi ko na sa kanya personally na mahal ko siya, pero hindi nangyari yun.

Memories

2009-05-20T22:42:00.000-07:00

Sinimulan kong isulat ito kanina bago ako magexam sa Eng 12. 9 am nagstart ang exam pero 7:30 nandoon na ako. Ang alam ko kasi 7am ang exam eh. Habang naghihintay isinulat ko ito. At ngayon, ipopost ko naman dito. Alam kong puno ito ng cliche o kaya normal ang plot. Pero gusto ko lang isulat dahil Wednesday pa lang eh gusto na ng katawan kong buuin ang istoryang ito.

Ang lahat ng pagkakahawig sa mga tao, bagay, lugar, pangyayari at iba pa ay hindi sinasadya. Chamba lang yun:) May mga salitang hindi angkop sa batang mambabasa, patnubay ng magulang/nakatatanda ay kailangan:)

Summer. Maraming batang nagtatakbuhan sa berdeng damuhan ng park. Medyo malamig na kaysa noong tanghali, sapagkat 5:52 na ng hapon. May isang batang lalaki na may hawak ng bola at ipinapasa niya iyon sa iba niyang kasama habang pilit na hinahabol ng pinakamaliit sa kanila ang bola. Kawawa naman, lahat ng kasama niya ay matatangkad kaya't hindi niya makukuha iyon. Naalala ko ang frustration ko sa aking height. Sa kabilang side ng park, may mga batang gumagawa ng kastilyo sa sandbox. Yung batang babae na sa aking tingin ay ang pinakamatanda ay matatapos na, samantalang ang mga kasama niyang bata, 1 lalaki at 2 pang babae, ay nangangalahati pa lamang. Napansin ko ang malamyang kilos ng batang lalaki. Bakla kaya siya? An aga niya naming lumadlad. Tanggap kaya ng mga magulang niya ang ginagawa niya? Ay, bakit ko ba iniisip ang mga bagay na ‘to. Mas mahalaga pa ang issue ng swine flu o kaya naman ay sa korapsyon o pwede na rin ang sex video ni Hayden at Katrina.

“Bakit ka nakatulala dyan?” Tanong ng babaeng nakahawak sa aking kamay. Mahigpit, na parang batang nakahawak sa kendi.

“Wala naman. Tignan mo yung bata, mukhang bading ang bata-bata pa niya.”

Siya si Say. Ang lambot talaga ng mga kamay niya sabi ko sa sarili ko. Hindi siya katangkaran, mga 5’3” siguro, ngunit mas matangkad ako ng konti sa kanya. Mayroon siyang maamong mukha na masarap titigan, para ka kasing nakatingin sa langit o kaya sa mga anghel na kumakanta ng Alleluya. Nakakarelax siyang tignan, at siyempre masarap siyang kasama. Sa totoo lang, hindi ko naman siya gusto dati. Pero sabi nga nila, hindi mo masasabi ang mga bagay-bagay, marami pang pwedeng mangyari. Ganun siguro ang naramdaman ko kay Say. Saan ko nga ba siya nakilala? Oo, tama, sa Plurk yun, isang online life journal. Techie guy kasi ako kaya may account ako sa mga social networking site: Myspace, Frienster, Multiply, Hi5, Plurk, Facebook at marami pang iba. Naghahanap ako ng mga babaeng pwedeng kaibiganin noon nang makita ko ang Plurk niya. Nagrespond ako sa latest plurk niya at inadd ko siya. Ganun naman ang usual way pag gusto mo makilala ang isang tao sa cyberspace. Doon na nagsimula ang lahat pero sa totoo lang, hindi talaga siya ang type ko sa babae. Cute siya, pero hanggang doon lang.

Ilang buwan din ang lumipas bago ko napansin na araw-araw ko palang tinitignan ang profile niya. Madalas na kasi kami magkausap at nakikilala ko na siya. Siyempre, binabasa ko ang blog entries niya at sumisilip sa photo albums niya sa Multiply. Madalas kasi, makikilala mo ng mas mabuti ang isang tao sa mga bagay na binigyan niya ng halagang isulat o kaya kuhanan ng litrato. Yung mga bagay na mahihinuha mo sa paraang yun ay yung mga hindi niya kayang sabihin sa’yo ng harapan o kaya ayaw niya lang talagang sabihin. Malalaman mo sa blog entries niya kung gaano niya minahal ang unang boyfriend niya na si Clark Lawrence. Hindi ko kilala si Clark, nabanggit niya once or twice na may kasamang mahabang kwento. Araw-araw niyang kausap, katext at kachat. Malalaman mo ang mga regalo ni Clark kay Say na pinahalagahan ni Say ng sobra. Minsan, may mga litratong magkasama sila na nakalimutan sigurong alisin ni Say sa albums niya. Mapapansin mo rin sa date na tumagal sila ng dalawang taon. Sa blog entries naman ay mababasa mo kung gaano siya nasaktan sa pagtatapos ng kanilang istorya. Bakit kaya maraming lalaki ang hindi makuntento sa isang babaeng kahit hindi perpekto ay mahal na mahal naman sila? Mahirap talaga pag may third party, pero mahirap siguro pag walang communication ang dalawang tao. Problema ito na madaling solusyunan, hindi gaya ng sa akin.

Sa pag-iisip ko nang mga bagay na ito, nadala na pala ako ni Say sa swing sa gitna ng park. Pang dalawang tao ang isang swing, love seat kumbaga. Unti-unti ng gumagalaw ang swing nang magsalita si Say.

“Grabe ka, bat ang tahimik mo? May problema ka?”

“Wala naman, talagang tahimik lang ako.”

“Ang emo mo, hmp…” sabi ni say na may halong tampo.

Ang hirap magfocus kay Say habang nagliliwaliw ang isipan ko sa mga alaala. Mas mabuti kasing isipin ko ang mga bagay na ito kaysa sa mga problemang mabibigat, yung tipong walang solusyon. Come what may na lang sa mga iyon. Pessimist ako at ayoko na mas maging mahirap ang sitwasyon. Pag naiisip ko kasi ang problema, napapaiyak ako. Bihira akong umiyak, once a year lang siguro. Pero nitong mga nakaraang araw, araw-araw na akong umiiyak. Madalas kapag nag-iisa ako sa aking kwarto. Mahirap kasi ang sitwasyon.

Ang bango ni Say, naamoy ko ang halimuyak ng kanyang buhok habang siya ay nakahilig sa aking balikat. Hawak ko pa rin ang kanang kamay niya at nakapatong iyon sa aking kaliwang binti. Gumuguhit siya ng bilog sa aking pantalon habang hawak ko ang kamay niya. Naalala ko ang aming unang pagkikita. Kaibigan siya ng kaibigan kong si Charmaine Margaret. Related pala kami kahit papaano. Sa isang fast food chain yun sa bandang Maynila. Naisipan kong bumili ng libro, at ang bookstore na bibilhan ko ay malapit sa unibersidad nila. Lunch naman noon kaya sabi ko puntahan ko sila. Tatlo silang magkakasama pagdating ko. Si Charm, si Say at yung isa pang girl na hindi ko pa kilala noong mga panahong iyon. Mataray yung pangatlo, at mas matangkad sakin. Nakatatakot. Sandali lang ang pagkikitang iyon, pero may malaking impact sa akin. Cute si Say sa personal, mas cute kaysa sa photos niya. Maamo ang mukha na para akong nakatitig sa pangakong langit ng simbahan. Sa oras na iyon, napatunayan kong may gusto nga ako kay Say. May naramdaman akong spark kahit na walang voltage. Kakaibang sensasyo na minsan mo lamang mararamdaman, o baka hindi mo maramdaman sa buong buhay mo. Parang walang problema.

“Pumapayat ka ha. Kumakain ka pa ba?” Tanong ni Say sa akin sabay pisil sa aking tiyan.

“Hindi na nga eh. Hindi na ako makapagwork-out.”

“Eh pumayat ka talaga eh! Tignan mo kaya..” Giit nya.

Sa totoo lang, misteryo talaga para sa akin kung ano ang iniisip niya. Minsan kasi, may mga bagay siyang ginagawa na para bang wala siyang pakialam sa akin. Minsan pag may sinasabi akong mga bagay, ang sagot niya ay “Ok” o kaya naman ay “Ah ganun?”. Nakakaduda talaga ang nararamdaman niya para sa akin. Pero minsan naman, nararamdaman kong importante ako sa kanya. Maaga kasi siya natutulog sa pagkakaalam ko. Pero minsan, ako ang dahilan kaya siya napupuyat, ayon sa kanya. Minsan din, ang mga simpleng tanong gaya ng “Anung ginagawa mo?” na out of the blue pag tinanong niya ay nakakatuwa na para sa akin. Para kasing may pakialam siya sa ginagawa ko, kahit konti…

Nagsisimula na ang pagdilim ng paligid. Naririnig ko na ang mga insekto sa mga puno. Yung maingay kapag gabi. Unti-unti na ring nawawala ung mga bata sa park. Umuwi na siguro sila.

“Gusto ko makakita ng sunset.”

“Edi pumunta ka sa MOA. Tignan mo ung sunset sa dagat.” Sabi ni Say.

“Ms. Mceiry Ramirez, Sasamahan mo ba ako sa MOA? Pag sumama ka, pupunta ako.”

“Ayoko nga, haha. Bahala ka dyan. Ayoko sumama sa mga emo, haha.” Dagdag niya.

“Sino naman isasama ko doon? Ayoko mag-isa sa ganun no.”

“Isama mo si Brad, di ba best chums kayo non.” Sabi ni Say.

“Yak! Brokeback!”

Si Brad, yung best friend ko. Bata pa lang kami, magkakilala na kami. Matangkad, gwapo, at chinito, yan ang tipikal na description kay Brad. Kung ako tatanungin, si Brad ay gago, tamad at tunay na kaibigan. Para na kaming magkapatid nung lokong yun, at alam niya rin ang problema ko. Matinik sa chicks si Brad, sa loob ng isang linggo maikakama na niya ang babaeng type nya at kinabukasan may iba na agad. Kelan kaya siya magbabago? Huli kong nakita si Brad nung isang linggo at pinag-usapan namin ang problema ko.

“Sh*t ka talaga! Sinabi na sakin ni Tita yung nangyari. Anong pumasok sa isip mo at ayaw mo? G*go ka ba? Alam mo ba ang mangyayari pag hindi ka pumayag?” Bungad ni Brad sa akin.

“I know perfectly well, a*shole! Sinabi ko na kasi kay mama, wala na. Kahit na anong pilit hindi na magagawan ng paraan. Nagbasa na ako ng mga libro tungkol dun, pati mga kaibigan kong doctor. Incurable daw. Kesa masayang yung pera e wag na lang.”

“T*ng ina ka talaga, hindi mo iniisip parents mo. Umiiyak si Tita nung sinabi niya sakin. Yung dad mo hindi ko pa nakakausap, pero sigurado sobrang depressed yun. Ikaw lang ang lalaki sa pamilya niyo.” Ganyan kami mag-usap ni Brad, may halong mga mura at mga trash talk. Ganyan kami simula pa noon.

“Chill, alam ko lahat yan. Ayoko maging burden, kung ako nga lang eh hindi ko na sana ipapaalam sa kanila. Balak ko umalis dito at sa amerika na lang madeds pero nalaman nila bigla. May kilala ata si mama sa ospital nay un kaya nalaman nila yung sakit ko. Pakshet.”

“Paano si Say? Sinabi mo ba sa kanya?”

“Not yet, and I don’t want to tell her. Actually, hindi ko alam magiging reaction niya. Alam mo naman yun, napakapassive. Hindi siya expressive pag may tao siyang kaharap. Hindi ko pa nga siya nakikitang umiiyak. Wag na wag mong sasabihin sa kanya or else, mauuna ka pa sakin mailibing.”

“Sige dude, pero sh*t lang. Ilang buwan? F*ck! Alam ko virgin ka pa, kelangan mo na magkaroon ng experience bago ka mawala sa mundo. Magkalat ka na ng lahi mo, o kaya naman kay Say. Tatanggapin nila Tita yun ng buong – buo.” Sobra talaga si Brad pagdating sa mga ganitong bagay, inside joke kasi namin na baka may 10 na siyang panganay at maraming illegitimate children.

“Tae ka, hindi ako kagaya mo. Una sa lahat, nirerespeto ko si Say. Hindi ako pervert kagaya mo. Ayokong sirain yung iniingatan niya para lang makaraos ako. Alam ko hindi na ako tatagal, ireserve nya na lang yun sa taong pakakasalan niya. Basta dude, wag kang maingay sa kanya at sa iba.”

“Sige pare…” Natahimik bigla si Brad na parang may sasabihin pa pero hindi niya na tinuloy.

“Dude, wag kang iiyak at baka isipin kong bakla ka. Broke back yun! Pero salamat sa lahat.”

“Tara Say, dun tayo sa terrace namin. Kita yung sunset dun kahit papano.”

Hawak pa rin ang kamay niya, bumalik kami sa bahay na malapit lang sa park. Habang tinitignan ko ang paglubog ng araw, ang orange na langit, naisip ko nanaman ang mga alaala. Masaya lang dapat isipin ko. Ang alaala ng swing sa park habang ang hawak ang kamay ni Say ay sapat na para maging maligayang alaala. Ilang buwan pa, magpapaalam na ako. Hindi ko pa alam kung paano ko sasabihin ang lahat sa katabi ko. Dapat malaman niya, unfair pag hindi. Kung kailan dapat sabihin, hindi ko pa alam.

“Say, I love you…”

“Ang emo mo talaga!”

P.S. Nilalagnat pa ako.=( Pinilit kong tapusin ang story dahil hindi ako mapalagay hanggang di ko nagagawa.
FICTION po ito:)

™Rhayne†

May 21, 2009

Shadow

2009-05-16T07:26:00.001-07:00

Maraming natatakot sa anino. Kasi isa yung representation ng darkness na galing sa liwanag. Kahit anong gawin mo, may shadow na kasama ang light. Natatakot ka ba sa anino mo? Ang creepy talaga ng anino. Yung mga susunod na part ay ginawa ko na lang bigla. Hindi ko alam ano pumasok sa isip ko. Basta bigla na lang. Short story ba to? masyado maiksi. Fictional pa. Hindi ko talaga alam. Basahin nyo na lang.

Naglalakad ka sa isang madilim na kalsada, wala kang kasama. Malamig ang hangin na dumadampi sa iyong pisngi. Nilalamig ka. Tinago mo ang iyong kamay sa bulsa ng jacket mo. May mga bagay kang naririnig. Alulong ng aso, mga insektong sa gabi mo lamang nalalamang nanydan. Iniisip mo ang mga frustrations mo sa buhay, kasama na rin ang mga pangarap mo. Masaya sana ang lahat. Ang mga bagay na hindi kailangan ay itinatapon lang para hindi na maging sagabal. Kahit malamig, pinagpawisan ka sa di malamang dahilan. Hindi mainit, bakit ka pinagpawisan? Napansin mo ang suot mong baller na kulay asul. May check. May naalala ka, Linggo yun 'di ba?

May dumaang kotse at nakita mo ang isang mahabang anino sa kalsada. Sa'yo yun, mahaba na pinipilit abutin ang dulo ng daan. Parang sinasabing maabot mo rin yan. Nakita mo sa iyong isipan ang number na 3.0. May isang kwartong may kasama kang isang babaeng nakaputi, may bag at mabango. Katatapos lang ng duty nya. Naguusap ba kayo? May isang makapal na libro. Ano kayang nakasulat? Isang tasa ng kape. Isang bundok na mukhang nasa bandang timog. Mystical. Isang laptop, nakabukas ang Yahoo! Messenger at may kausap ka. Puro emoticons. Lyrics ng Kundiman na may kasamang gitara. Masakit ang iyong kamay. Isang box ng chocolate na Ferrero Rocher sa loob ng isang wooden box. Isang beach na may puting buhangin. Malinaw ang tubig na kulay asul. Isang classroom, isang paaralan, isang unibersidad. May isang cellphone na nahulog mula sa itaas. Isang kamang double deck. Pinsan mo, nagkwekwentuhan kayo. Isang dumbbell. Isang pares ng gloves pangrapel. Patung-patong na mga libro, may TC7 at Vector Mechanics at Electromagnetics at Circuit Analysis. Mga kulay puting papel na photocopied. Isang kwartong may mga teenagers na naglalaro ng isang game na mukha silang tanga. Isang jacket na may check, kulay brown. Isang bus na puno pasahero sa bandang SM North Edsa. Isang ID na may nakasulat na 08705. Isang video maker program na puno ng larawan ng isang babae. Tatlong babae at dalawang lalaki, isang babae at isang lalaki ay may edad na. Yung isa pang lalaki ay kamukha nung nauna. Yung isa sa natitirang babae ay medyo mataba at yung isa naman ay maliit. G-tech na nawawalan ng tinta. Scientific Calculator. Anino. Lahat ay nagplay na parang slideshow sa isang iglap. Nakita mong mabuti bawat isa, pwede mo pang kilatisin.

Anino, pero naisip mo na parang hindi maaring manggaling sa'yo dahil mahaba at maitim iyon, hindi ikaw. Hindi ka mabuting tao, pero ang maitim na bagay na iyon ay iginigiit mong hindi sa'yo sapagkat hindi maitim ang iyong budhi. Malinis ang hangarin mo. Hindi ba't nangako ka na hindi mo siya sasaktan? Hindi ba't matagal mo siyang sinuyo? Minahal mo siya, hindi mo maikakaila iyon, pero bakit mo siya pinagpalit sa ibang babae? Naalala mo ang stuffed toy na kulay berde. Naalala mo ang bahay nila. Naalala mo ang mga luha sa kanyang mga mata. Naalala mo ang cellphone mo, puro messages nya. Ang mga kabarkada mo na boto sa kanya. Ang Prom. Ang Pangako. Ang Anino.

Unti-unting lumalapit ang kotse at nakikita mo na ang sarili mo sa anino. Pero magkaiba parin. Hindi ikaw ang anino, ang anino ay hindi ikaw. Isang mata. Itim? Berde? Asul? Bumubulong ng mga salitang hindi mo naririnig. Naririnig mo pa rin ang aso, ang insekto at kasama ang tibok ng puso mo. Sa bawat tibok nun, may mga alaalang hindi mo maintindihan. Naisip mo, kanino yung 3.0? Kanino ang gitara na may kasamang lyrics? Anung stuffed toy na berde? Kanino ang baller na asul na may check? Sino ang babae na iyong hinalikan? Anong libro na patong-patong at makakapal? Anung puting papel na photocopied? Anung kape sa tasa? Anung luha sa kanyang mga mata? Anung anino?

Pero sandali lang yun, lalampas ang kotse at mawawala ang anino. Hindi mo na tinagka pang tumingin pa sa iyong likuran. Hindi ikaw ang anino, ang anino ay hindi ikaw. Ang mga alaala ay lumipas, maaaring imahinasyon lamang. Mga guni-guni sa isang gabing madilim. Kawawa naman ang anino. Sa isang iglap, mawawala na parang hindi siya nag-exist sa mundo. Fleeting. Sa bawat segundong inilagi niya sa mundong ito, sumasalamin siya sa katauhan mo, mabuti man iyon o masama. Siya nga ba ikaw? Ikaw ba ay siya? Bakit magkaiba? Hindi ikaw iyon.

Sa pagdating mo sa dulo ng kalsada, wala ka pa ring kasama. Malamig ang hangin na dumadampi sa iyong pisngi. Nilalamig ka. Tinago mo ang iyong kamay sa bulsa ng jacket mo. May mga bagay kang naririnig. Alulong ng aso, mga insektong sa gabi mo lamang nalalamang nariyan. Iniisip mo ang mga frustrations mo sa buhay, kasama na rin ang mga pangarap mo. Masaya sana ang lahat. Kahit malamig, pinagpawisan ka sa di malamang dahilan. Hindi mainit, bakit ka pinagpawisan? Wala kang napansing baller na asul. Nahulog marahil. Hindi mo na kukunin, alam mong hindi sa'yo iyon. Ang alaala ng anino ay hindi alaala mo. Bago ka lumiko, may narinig ka ngunit mahina. "Mahirap maging anino, una mong ginawa ang mga gagawin ko. Naging sayo siya, ngunit sa akin din kaya? Alaala mo ang naiisip nya sa mga ginagawa ko. Sana ako na lang" Mahinang sinabi sa hangin. Narinig mo lahat. Kinalimutan mo na lang. Nagring ang cellphone mo, mamaya mo na lang sasagutin.

P.S. 11 P.M ako nagstart...
May 17, 2009 11:42 P.M.
™Rhayne†

Romeo and Juliet

2009-05-15T19:02:00.001-07:00

Ngayon ko lang nabasa ang Tragedy of Romeo and Juliet sa buong buhay ko, at naisip ko na kung bakit isa yung sikat na babasahin. Hindi pala ako yung nakaisip, yung prof ko:) Pero isa lang masasabi ko, ISA KANG MARINO ROMEO lmao.

Ang cheesy ng mga linya sa Romeo & Juliet. Gusto nyo ng sample? haha. Maganda yung line nung unang nakita ni Romeo si Juliet:

Romeo:
"O, she doth teach the torches to burn bright!
It seems she hangs upon the cheek of night
Like a rich jewel in an Ethiope's ear;
Beauty too rich for use, for earth too dear!
So shows a snowy dove trooping with crows,
As yonder lady o'er her fellows shows.
The measure done, I'll watch her place of stand,
And, touching hers, make blessed my rude hand.
Did my heart love till now? forswear it, sight!
For I ne'er saw true beauty till this night."

Sinasabi ni Romeo na si Juliet ay isang napakagandang babae, na mahirap idescribe. Sinabi pa nyang nainlove na ba sya dati? Eh ang nakikita nya ngayon ay yung nag-iisang pagibig nya!(Hello! Si Rosaline kaya 1st love mo, binasted ka lang Romeo may iba ka na agad lol).

Isa pang cheesy sa mga sinabi sa dramang ito:

Mula kay Romeo:

"If I profane with my unworthiest hand
This holy shrine, the gentle sin is this:
My lips, two blushing pilgrims, ready stand
To smooth that rough touch with a tender kiss."

Sabi nya makasalanan daw ang kamay nya kaya kelangan daw halikan nya ang shrine(Juliet) imbes na hawakan.

reply ni Juliet:

"Good pilgrim, you do wrong your hand too much,
Which mannerly devotion shows in this;
For saints have hands that pilgrims' hands do touch,
And palm to palm is holy palmers' kiss."

Sabi namn niya, hindi daw masama na hawakan nya ang shrine since yun naman daw talaga ang ginagawa, hinahawakan ang mga shrine/santo.(hawak sila ng kamay)

Romeo:
"Have not saints lips, and holy palmers too?"

Juliet:
"Ay, pilgrim, lips that they must use in prayer."

Sabi naman ni Romeo, diba ang lips ay pwede rin gamitin? sabi ni Juliet, sa dasal lang daw ginagamit un(Teaser si Juliet haha)

Romeo:
"O, then, dear saint, let lips do what hands do;
They pray — grant thou, lest faith turn to despair."

So sabi ni Romeo, ipinagdarasal nya na sana ung ginagawa ng kamay ay gawin din ng kanilang lips.

Juliet:
"Saints do not move, though grant for prayers' sake."

Ayan na, sabi ni Juliet, hindi gumagalaw ang santo pero nakikinig sila sa mga dasal.(in short, Romeo pwede mo akong halikan pero ikaw ang lalapit at hindi ako).

Romeo:
"Then move not, while my prayer's effect I take."

Ayan nagkiss na sila:)

Romeo:
"Thus from my lips, by yours, my sin is purged."

Juliet:
"Then have my lips the sin that they have took."

Romeo:
"Sin from thy lips? O trespass sweetly urged!
Give me my sin again."

Sabi ni Juliet, nalipat na sa kanya yung kasalanan. Sabi ni Romeo edi kukunin ko ulit ung kasalanan:) So nagkiss nanaman sila:) Marino talaga to si Romeo haha. Gusto niya gawing endless cycle of kisses lol.

Last thing na natuwa ako, may similar idea kami ni Shakespeare. Hindi ko pa nababasa ang Romeo and Juliet noon pero yung sinabing ito ay may naalala ako. Sinabi ito ni Juliet nung mangangako si Romeo ng pag-ibig sa kanya:

Juliet:
"Do not swear at all.
Or, if thou wilt, swear by my gracious self,
Which is the god of my idolatry,
And I'll believe thee."

In short wag daw mangako. Ewan ko pero yan din sinabi ko sa kanya. Di ako mangangako ng mga bagay-bagay kasi madaling mabreak ang mga pangako. Ang lagi ko na lang ginagawa ay gawin ang aking makakaya para sa kanya. Anyway, cheesy nanaman. haha. Ang emo ko nanaman, tama na haha. Alis na ako! Workout mode, tapos mag-aaral ako ng Anatomy and Physiology. Wag niyo na itanong kung bakit, maraming dahilan, pero may main reason. Bibigay na lang ako ng isang lame reason pero reason pa rin. Kasi natutuwa ako sa new knowledge. Naappreciate ko na ulit ang pagkakaroon ng ibang ideas bukod sa knowledge sa course na meron ako. Kaya yun, nakakatuwa. Sige paalam, hanggang sa muli.:)

P.S. - Di pala ako tapos magbasa, Act 4 pa lang ako:)

Importance

2009-05-14T02:15:00.001-07:00

Naisipan ko magblog ngayon kasi tinatamad ako magbasa ng Pedro Paramo at The Tragedy of Romeo and Juliet. Ayoko magshare ng mga pangyayari sa buhay ko, masaya kasi yun at baka biglang maglaho isang araw dahil ayoko magassume. Ayoko rin sabihin yung mga di magandang nangyari kasi dapat na ibaon sa limot yung mga bagay na hindi maganda, pero dapat tandaan ang mga aral na natutunan sa mga iyon. Ay, tumalon pala ako sa mga pinagsasabi ko. Wala akong thesis statement, at bigla na lang ako nagsabi ng mga bagay. Sorry mali yon.

Ito pala, gusto ko ishare yung sinabi nung prof ko sa English 12 (World Literature). Yung Prof ko ay si Prof. Odine de Guzman. Feeling ko 3.0 makukuha ko sa subject nya kasi sinabi ko sa report ko(Wide Sargasso Sea) na ako ay hindi mahilig sa Feminist type na mga bagay, at siya ay isang feminist. Ok, napag-usapan namin kanina ang tungkol sa Kapitalismo dahil ang novel namin ay ang The Metamorphosis. Pang 6 na yan, 2 novels na lang. Ito ang pinakanakatutuwang quote nung prof ko:

"We are all merchants. We sell our ideas and even our souls. Look at what I'm doing. I'm selling you my stupid ideas."

After nung marami pang sinabi about sa bagay na yan, sinabi nya:

"I hope you don't regret coming to class at 7am. I'm teaching you all this bullshit."

After ulit ng maraming sinabi, nag-emo sya:

"I look forward to coming to this class. I can interact with people."

Kasi daw, mahirap maging administrator. Lagi daw umiinit ulo nya at kami lang daw ang kausap nya na matino. Emo siya.

Natuwa rin pala ako sa Tragedy of Romeo and Juliet. Kaya pala maganda yun, maraming pun. Pun ang tawag sa double meaning. Isa talagang malibog na nilalang si Shakespeare. Marami siyang alam, edi siya na!

Hindi ako natuwa kay David Cook. Kasi, madaming tao sa SM North Edsa kanina dahil sa kanya. Ayoko pag maraming tao sa SM. Pag bumababa ako sa escalator, para silang mga langgam. Ayoko nung feeling na ganun, kinikilabutan ako. Hindi nila ako fan, wala akong hilig sa mga ganun. Ewan ko kung bakit.

Oo nga pala, nawawalan na ako ng gana magSAD. Medyo matagal na rin itong ganito. Feeling ko kasi nagbago na preference ko. Though nagagandahan ako sa mga sumasakto sa preference ko dati, wala na silang dating. Parang naging redundant na sila para sakin. Hindi ko alam kung ano ang nakita ko sa "maawaing" babaeng yun. Ginawa nya siguro akong isang "changed" man. Kung si bossing ang tatanungin, pareho na siguro kami, "a man with a mission". Misyon ni bossing na sakupin ang mundo, pero joke lang yun. Sa totoo lang, gusto niya maging masipag sa pag-aaral. Ganun din ako, pero iba ang misyon ko. Ang misyon ko ay patunayan sa "maawaing" babaeng yun na seryoso ako sa kanya kahit na hindi kapani-paniwala. Oo nga naman, it's so sudden. Hindi ko nga alam kung bakit sudden, pero sa tingin ko hindi sudden iyon. Siguro dati pa, pinipilit ko lang na hindi aminin sa sarili ko na gusto ko siya dati. Pero siguro it's time to accept reality and do things na dapat gawin. Oo, sasabihin nyo cliche mga sinasabi ko, isa akong sinungaling, isa akong walang kwentang nilalang at isa akong english major para sa summer na ito. Yung huli sure na tama, ewan ko lang sa iba. Kayo na bahala humusga. Gusto ko lang malaman nyo, na I'm happy when I talk to her, and she's funny and yet very mysterious. Malabo siya, na gusto ko maging malinaw. Pero ayos lang yun, natutuwa ako na malabo siya kasi hindi ako nagsasawang isipin kung ano ba talagang iniisip nya. Tama na about that, mahaba na yung part nya. Pero kaya talaga Importance ang title ng post na 'to kasi gusto ko manalangin. Sana magkaroon ako ng importance sa buhay nya. Pero kung hindi naman, ito na lang. Sa kantang Kundiman ng Silent Sanctuary:

"Kung hindi man tayo hanggang dulo
Wag mong kalimutan
Nandito lang ako
Laging umaalalay
hindi ako lalayo
Dahil ang tanging panalangin ko ay ikaw.."

Ok tama na ang pagiging emo, ayaw nya sa emo.

Ang huling bagay na masarap isama sa post na ito ay tungkol sa aking playlist. Mahigit isang taon na akong di nakapaguupdate ng aking playlist. Busy kasi ako at natutuwa ako sa mga kanta. Wala lang, masaya makinig sa mga kantang nilagay ko sa aking playlist. Ayoko na sabihin kasi baka sabihin nyo na ako ay emo/corny/noob. Usually naman nakaplurk yun eh. Pero isa sa mga iyon ay ang Direction ng Slapshock. Yan lang ang kanta ng Slapshock sa playlist ko. Nagustuhan ko yan nung naglalaro pa ako ng O2 jam, hindi ko alam kung bakit. Nagagandahan siguro ako sa flow nung kanta, or sa rhythm, or ewan. O siya mahaba na ata sinabi ko. Till next time. Hindi ko na natuloy yung G11 post hehe. Tinatamad ako eh.

Nonsense

2009-04-30T22:29:00.000-07:00

Napagisip-isip ko na hindi ko na itutuloy yung wake me up when summer ends kasi nakalimutan ko na yug buong detalye haha. Busy kasi ako sa summer classes ko, magbasa ba naman kasi ng 8 nobela sa buong semester para sa World Literature at 3-5 poem/short stories everyday para sa English 11. Kaya ayun. Pero yung G11 post ko itutuloy ko pag may time at hindi na ako tinatamad. Sa uulitin!

G - 11 part 1

2009-04-17T02:17:00.000-07:00

Gusto ko lang ishare na may kaklase ako sa English 11 na medyo SAD. Medyo lang, pero merong isang tao ngayon na sobrang namimiss ko kahit na dati hindi ko siya namimiss dati. For some unknown reason, ewan ko ba. Anyway, ang word na SAD ay may ibang meaning sa aming block(G11). Marami pa palang jargon dito, so kelangan ko iexplain ang mga gagamitin kong words para sa ibang hindi familiar sa mga words.

G11 - ito ang aking beloved block sa UP - Diliman. Isa itong grupo ng mga estudyante na talagang friendly at super supportive sa bawat member.

Ang aming *BLOCK* head ay si Jermaine Aganasin. Madaming *MAMAW* people sa block na ito, gaya na lang ni Papa Jelo. Nakikita nyo naman, papable talaga siya hahaha. Hindi lang yon, MARINO din yan. *explain ko mamaya ang word na ito* Magaling si Jelo pagdating sa programming, Math, etcetera. So basically sa lahat ng subjects na lang. Magaling din siya magsulat ng bagay bagay. Basahin nyo ang kanyang blog para makita nyo sinasabi ko.

Pagdating sa pagiging mamaw, walang tatalo sa taong ito. Yung guy na may hawak na microphone ay si JE Ayson. Kung mamaw ang usapan, walang tatalo sa taong ito. Isa ata siyang utak na tinubuan ng katawan. Grabe! Napakatalino niya! IDOL!!! Mabait din siya, at nagreretail ng load kaya kung wala kayong load, paload na kayo sa kanya. Pwedeng sa isang araw na ang bayad, basta magbayad kayo! Halos FLAT 1.0 ang GWA ni JE, may mga panira lang gaya ng Bio1 diba JE?

Ito nga pala si Adonis Gallentes, another mamaw. Mabait yan si Dondon, kasi nung Math 17 days namin, siya yung gumawa nung take home exam namin na group work at hindi niya na ako pinagawa kahit kagrupo niya ako*alam ko naman wala akong maitutulong kasi weak ako sa math eh*. Kaklase ko siya last sem sa ES 11 at minsan nagiging kagrupo ko siya. Nagshift na siya sa Physics, hindi ko alam kung bakit hahaha.

Ito nga pala si Emmanuel Caparoso. Nakakasundo ko si Eman sa pagbabasa ng manga lalo na yung mga paborito naming "genre". *hehe* Mahilig siya magbasa ng Naruto, at ganun din ako. Naglalaro kami pareho ng online game, mahilig din kaming magSAD especially sa AS(Palma Hall) after ng ES11. Mahilig si Eman sa HA(Hot Asian). Pangarap niya ang makagawa ng Gundam para sa WORLD DOMINATION.

Hanggang dito na lang muna, marami pang G11 ang hindi ko naisasama. Abangan ang susunod na mga post.

*Marino - ang word na ito ay sinimulan ni RAFAEL KARLO DELOS SANTOS sa aming block. Tumutukoy ito sa isang lalaking mahilig "magappreciate" ng kagandahan ng mga babaeng nakikita niya, may rating system pa! MARINA ang tawag sa pangmamarino ng babae.

*SAD - Search and Discover(dating Search and DESTROY). Ito ang tawag sa babae/lalaking MINAMARINO/MINAMARINA.

Wake me me up when Summer ends(Part I)

2009-04-14T05:50:00.000-07:00

Ok so hinintay ko talaga na magkaroon ng magagandang pangyayari bago ako magpost ng bago sa aking blog. Unang dahilan ko ay para hindi sayang ang paglalagay ng mga bagay - bagay. Ikalawa naman ay dahil tinatamad ako. haha. Anyway, ngayong araw ang opisyal na simula ng aming summer classes. Kung babasahin nyo ang mga nanunang naisulat ko, dalawa ang summer class ko, Eng 12 na 7 - 9 ng umaga at Eng 11 na 9 - 11 ng umaga. Lilinawin ko lang: ang summer class na ito ay hindi dahil nagkandaleche leche na ang aking academic life. Ginagawa ko ito upang magaan ang load ko next semester at para may PERA ako sa summer.

Pero ano ba ang magandang pangyayari na hinihintay ko? Well alam nyo naman ang aking mga frustrations kung babasahin nyo ang mga nakaraang naisulat ko. Ang 2nd semester ng aking 2nd year ang masasabing "worst" sem ko, 3 subjects ang delikado ako. Maganda siguro na magrecap tayo sa aking mga subjects: Math 55, Math 114, ES 11, EEE 23, EEE 35. After ng mga final exam sa mga subject na yan, darating ang period na "pinakamatagal" sa buhay mo, ang pag-aabang nung mga final grades. Hindi ko alam kung bakit matagal maglabas ng grades ang mga prof. Tamad sila? Nang-aasar ng mga estudyante? Busy? Gutom? Uhaw sa pag-ibig? None of the Above? Kung anuman ang kanilang dahilan, nakakainis lang. Pero sa dinami-dami ng unang maglalabas ng grade ko, nauna ang Math 55, kung saan ang prof ko ang isa sa pinakatamad na prof sa buong UP system.(Pero kahit tamad yan si sir, ayos siya mag-grade at maayos magturo kaysa sa ibang prof) 2.5. not bad? definitely bad. Talagang wala akong pag-asa sa mga math subjects. Highest grade ko sa kahit anung math ay 2.5(math55) Talagang kahit ibigin ko ang math, pilit siyang lumalayo sa akin.

Noong Sabado bago ang Holy week, nakatanggap ako ng email mula sa aking prof sa math 114. 4.0 ako sa kanyang subject at kelangan namin magremoval exam. Magkahalong tuwa at lungkot ang naramdaman ko. Tuwa dahil hindi pa ako bagsak(8 ata ang bagsak sa klase namin). Lungkot dahil kelangan ko pa mag-aral para sa subject na yun(FOR THE NTH TIME). So nagconfirm ako sa prof ko na magreremovals ako sa darating na martes(sabado nga dba?) at sabi ko sa sarili ko na magsimula ako mag-aral kinabukasan. As usual hindi ko ginawa kasi 1pm na ako nagising at nagdota lang ako maghapon. 6pm ay pumunta ak sa debu ng isa kong friend since elementary. Medyo special sya sa akin kaya hindi ako sumama sa 1 week Pagudpod, Ilocos, and Baguio vacation ng buong family and relatives sa mother's side ko.(issue?)

Kakaiba yung Debut nya. Una, surprise daw dapat yun pero siya nagrequest na surprise dapat(ang gulo no?) Pangalawa, kasama ako sa dance stuff and sa may candle stuff(di ko alam pangalan nun). Pinasayaw pa ako ng booty music sh*t. Hay, nawalan ako ng dignidad. Nayurakan ang akin pagkatao at nakita ako nung mga hot girls na andun na gumagawa ng kahiya - hiyang bagay. Oh well, minsan lang naman yun. Nakauwi ako bandang 11:30 pm at gaya nga ng sinabi ko hindi ako nakapag-aral sa math114.

Kinabukasan, 12pm ako nagising(nagdodota kasi ako bago matulog, mga hanggang 2am). Nag-aral ako sa math114(ang bait) at nanood ako ng movie na "Van Wilder". Maganda ang story at comedy. The usual na gusto ko. Nagbukas nga pala ako ng CRS para makita ko kung ano ang grade ko sa EEE 35 kasi sabi ng prof ko, sunday nya daw mauupload. 12am ng monday wala parin. 2am pala niya naupload at 2pm ko nakita na bagsak ako, ang grade ko sa lecture part ay 59.85. Kinulang ako ng 0.6 sa final exam. Kaya desidido ako na ayusin ang grade ko sa subject na iyon,kasi nga major subject yun na kasama sa retention rules, sa darating na tuesday(kasabay nung removal exam sa math114).

Next time ko na itutuloy ang post na ito. Nakakatamad eh haha.

Summer Time Sh*t

2009-04-02T05:31:00.000-07:00

After ilang days na wala akong post. Magblog ako since hindi na ako busy!(yey)

Ano ba ang masasabi ko? Well una sa lahat masaya ako dahil my sem is officially OVER! (actually kahapon pa). Dapat ngayon pa lang magend un, pero dahil NAEXEMPT ako sa EEE 23(SUPER YEY AKO DITO!!!!!), tapos na kahapon pa. Sobrang naoverwhelm ako kasi naexempt ako. Ineexpect ko na yun, pero malabo nga lang ng konti. Pero since na exempt ako, nagpapasalamat ako sa Diyos:)

Anyway madami nangyari sakin this past few days since hindi ako nakapagpost. Ang pagkakatanda ko, huli kong blog eh about dun sa day before ng exam ko sa Math 55. Hindi ko naexpect na exam din sa EEE35 nung same day. Nung day before nun, sa Math55 ako nagfocus. Ewan ko ba pero mas feel ko yun kesa sa EEE 35 haha. From 11am to 9pm math 55 inaaral ko. 9pm, nagaral ako sa eee35. Pero may distraction na dumating!*oh nose* Nakasalang sa DVD ung Kung Fu Panda!(hindi ko pa yun kasi napapanood, ang last kong napanood sa big screen ay 1 year ago yata haha) Kaya yun, 1 topic lang natapos ko sa eee35. 12am natulog na ako since 7am exam ko kinabukasan. Pero hindi ako makatulog! *&*(&^ kape yan* basta alam ko, nagising ako nung alarm ng cellphone ko bandang 5am.

March 28: Habang nageexam, feeling ko naman maganda ang naging performance ko sa exam na yun. After nun, pumunta ako ng Melchor Hall para mapasa ng paper at tignan ang aking grades sa ES11. Sa kasamaang palad, kulang yung grades na nakapost. Hindi ko tuloy sigurado kung ilan kelangan ko para pumasa. So yun umalis na lang ako. Pero nakasalubong ko si Karlo sa labas so bumalik ako sa loob haha. Sa loob inabutan kami nila Bamba, Jelo, Greggue, Dondon at Wes. Tinuruan ako ni Jelo at Wes konti sa EEE 35*salamat* Tapos nag-aral ako sa EEE.

Nung exam time na, hindi ko maexplain ung feeling. Hindi nga ako masyado nakatulog diba. Inaantok ako na ewan*bad omen*. Pero may mga nasagot ako, pero d ako sure. nakatatakot.. Pagkauwi, nag-aral nanaman ako para sa sunod na exam, which is ES 11 finals. As usual whole day aral nanaman yun. Ang hirap aralin ang onse kasi ang dami kelangan kabisaduhin and stuff.

March 30 EXAM TIME: Ang buong akala ko, madali ang finals sa onse kasi multiple choice. Pero madali nga sya, madaling ibagsak. MAHIRAP ang exam sa onse, sobra. Kalahati halos ang hinulaan ko. Nararamdaman ko na ang unang singko sa CRS ko. Kulay PULA... Hayyyy...

Next exam: Math 114, April 1. Hindi ako masyado makapag-aral sa 114 kasi pinayuhan ako nila Jelo at Bamba na eee23 ang aralin ko. kaya yun, hati ung study time ko. Habang exam, nakasasagot naman ako, pero hindi ko alam kung pasado ako. After exam, nagpaICE CREAM si Sir Vryan, pero naubusan kami ni Bossing ng APA! Badtrip! So ginawa namin, pumunta kami ng EEE para makita kung may exemption list na sa EEE 23. Along the way, napagusapan namin ni bossing ung gagawin nya kung sakaling hindi sya pasado sa 114(naku patay ka kay sir bossing haha)

Pagdating sa THIRD FLOOR ng EEE building nakita namin si SIR MENDZ na nagpost ng grades sa labas ng room nya. Hinanap ko studen number ko, at nakasulat: 2007 - 08705 ...... 67.something!!!!!!!!! WOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOO! Ang sarap ng feeling! Pasado ako sa eee23! Yung mga kaibigan kong iba hindi pasado, hindi ako masaya doon kasi magfinals pa sila. Pero masaya ako na pasado ako. Sana maganda yung performance nila kanina sa exam nila. Good luck!

So ayun nga ang summary ng buhay ko sa nagdaang linggo. Ang daming pangyayari, sana maganda kalabasan ng mga exam. Sana pasado ako. Please Lord... ES 11, MATH 114, EEE 35...

Oo nga pala, pupunta family and relatives ko sa Pagudpod and Baguio this Holy Week. Hindi ako makakasama kasi registration for summer class next week. Balak ko kasi magpre-rog ng onse eh. Pero baka sumunod ako sa Maundy Thursday. Till next blog!!!!!!!!:)

Some-er is not Summer

2009-03-22T21:38:00.000-07:00

I just got home after a grueling academic struggle. Around 7am today, I took an exam in EEE 35. So I woke up around 5am and went to UP. The exam was ok. Our professor said that this is our chance to raise our grades a bit;) I think it went well, and I hope to get a high score! No, I NEED to get a high score in this exam. I MUST get a score higher than the perfect score haha. So I pray, Please help me God:)

Anyway, I need to do some programming in Scilab for my Math 114 class. I remembered, my pre-final grade in this subject is 54.622. That's a failing grade:( That's why I must take the final exam and do the bonus exercise. I also need to study for my exam in EEE 23. That'll be on Thursday. Wish me luck guys!

I can't feel the summer fever! Anyway, I won't be having vacation because of summer classes. But I'm thinking of coming with my family to Bohol/Palawan during the Holy week(Is that acceptable?). I sleep first:) Bye:)

Out of School

2009-03-21T01:19:00.000-07:00

Again, I'm too lazy to do this one in English so I'll use Filipino.

Magkahalong emosyon ang nararamdaman ko ngayon. Hindi dahil sa may exam ako kanina sa math 55, o dahil pinapasok kami ng prof namin sa EEE35 para kumuha ng 5 minute quiz at agad din kaming paaalisin. Ibang bagay ang gumugulo sa isip ko ngayon. Marahil dahil nakasabay ko sa tricycle pauwi yung kaklase ko nung high school, tawagin na lang natin siyang JL.

Ano bang kakaiba sa kanya? Maganda siguro kung magbigay ako ng kaunting background tungkol sa kanya. Si JL ay naging kaklase ko nung 2nd year high school sa De La Salle Araneta University sa bandang Malabon. Yung school ko dati ay 10 minutes away lang sa bahay kung lalakarin mo, so isipin mo na lang kung may kotse ka di ba?

Masasabibin kong tipikal na student si JL. Nag-aaral 1 day before the exam, maraming kaibigang mahilig sa basketball, mahilig sa inuman at iba pa. Ang pagkakaalala ko, 3rd year high school siya nung nagkaroon siya ng girlfriend, at noong taong din yun ang unang sex nila. Naalala ko pa noong nagkwento siya noon. Sabi pa niya sama daw ako sa inuman nila may papakilala siya sakin(pero hindi ako sumama, mabait akong bata eh). Noong 3rd year yata kami, natigil si JL sa pag-aaral sa hindi ko alam na dahilan. 1 year after noon, nakita ko siya sa Mini-stop na malapit sa amin. Nakita kong may kasama siya, siguro mga kabarkada niya. Nung tinanong ko, sabi niya groupmates niya yata sa bago niyang school. After noon, ngayon ko lang siya nakita uli, doon din malapit sa Mini-stop na may sakayan ng tricycle.

Naging kagrupo ko siya noong 2nd year high school. Sa pagkakatanda ko, masunurin naman siya. Pag may pinagawa ako, gagawin nya. Hindi nga lang siya ganun ka"bright". Pero ayos lang, as long as sumusunod naman sa sinasabi ko, ayos na sakin yun.

Bakit kaya siya ang topic ko ngayon? Eh kasi nalaman ko na hindi na siya nag-aaral ngayon. Nagtratrabaho na siya, sa Andoks daw. Tapos habang biyahe, hindi na kami masyado nag-usap. Noong malapit na ako sa amin sabi ko, "Sige dito na ako pre". Tapos ayun na, hindi ko na alam kong makikita ko siya ulit. After noon, naisip ko "Marami na palang Out of school youth ngayon".

Baka nagtataka kayo bakit nagtaka pa ako sa last statement ko. Alam kong maraming out of school youth, marami din akong kilala na 4th year high school pa lang or kakagraduate lang ng high school ay buntis na or tatay na. Pero si JL yung unang out of school youth na kilala ko, na naging kaklase ko, na naging kaibigan ko, na nakita ko ulit after ng high school. Yung iba kasi, nakikita ko na lang sa photos sa friendster, o kaya naman bali-balita sa ibang kaklase ko na may kontak pa ako. Parang naisip ko na maswerte pa ako. Nagtanong kasi siya kung nag-aaral pa ako. Sabi ko oo. At nung tinanong niya kung saan, sabi ko sa UP.

Naramdaman ko kanina ang magkahalong pagtataka at pagkaawa. Nagtataka dahil isa siya sa manifestation ng dumadaming out of school youth sa bansa. Naaawa kasi sabi niya mababa ang sweldo niya pero ayos lang kaysa naman walang trabaho.

Hanggang dito na lang muna. Oo nga pala, ngayong araw yung exam sa math 55 at mukha namang may nagawa ako kahit paano. Kahapon naman, dumating yung mga tuta galing sa tita ko. Cute sila. Masarap makipaglaro at nakakawala ng pagod. Nakapagtataka nga lang, hindi sila tumatahol...

Career Low..

2009-03-19T22:13:00.000-07:00

Isa lang ang klase ko ngayong araw. Sa totoo lang, tinatamad ako mag-english post kasi ayaw gumana ng mga brain cells ko. Ayaw ko nga rin mag-aral para sa exam ko bukas. Hindi yun sa tinatamad ako or gusto ko maglaro ng online games o kaya ng psp. Ang main reason kaya nawawalan ako ng gana ay dahil sa isang exam ko.

7:00 - 8:30 am lang ang klase ko sa araw na ito(Math 114). Yun na rin ang last meeting namin sa subject na yun. Naghihintay ako ng score ko na alam kong mababa. Kelangan ko maka-21 sa 30 items sa last exam. at may sure na akong 6 na mali. so ibig sabihin, tatlong tama na lang ang pwedeng mangyari sakin, or else magpafinals ako. Sa totoo lang, ayaw ko magfinals. Masyado na ako maraming pinoproblemang subject para sumabay pa ang Math 114.

After ng class ko na yun, dumaan kami sa EEE, room 201 para kunin ang resulta ng 3rd Long exam sa EEE 35. At kagaya ng inaasahan, bagsak ako. Nagbabala na yung prof namin na mababa ang mean sa exam na ito, nasa 50+ daw. Pero nung makita ko yung papel ko, sobrang nanlumo ako. 10+12+5 = 27 lang ang score. Parang sinampal ako sa mukha. 27% lang ang score ko sa exam na yun. Ibig sabihin, kelangan ko makakuha ng 103.5 sa susunod na exam(sa lunes) para maexempt sa comprehensive exam para sa subject na ito. Ang susunod na exam ay may 105/100 items.

Alam ko namang kasalanan ko. Kulang ako sa effort. Alam ko yun, pero alam ko rin sa sarili ko na mas nagbibigay ako ng effort ngayong semester na ito kaysa sa mga nakaraan. Natututo na ako mag-aral ng 1 week before the exam, napapahiram na ako ng libro sa library at marami pang ibang bagay na hindi ko ginagawa dati. Hindi ko alam... Sinasabi ba ni Bro na mag-alt+q(quit game sa DotA) na ako? Pero ito yung gusto ko. Malayo na rin ako kahit papaano. Nalampasan ko na yung unang filter sa department namin(EEE 33). Ngayon pa ba ako susuko?

Pero yun nga, kelangan ko bumawi. Alam ko laging sinasabi to ng lahat ng kagaya ko. "Bawi tayo next time" o kaya naman "Mag-aaral na talaga ako!" and other stuff. Siguro hindi ko kayang sabihin yun, kasi alam ko kahit gawin ko parang kulang pa rin. Alam ko na, susubukan ko na lang. Kung ano makakayanan, yun na yun.

Madami ako dapat gawin simula ngayon. Kelangan ko mag-aral para sa exam bukas at sa mga susunod na araw. Gagawa pa ako ng Scilab coding ng bonus exercise namin sa math 114 na ipapasa sa Tuesday. Medyo gumaan na ang pakiramdam ko after ko magblog nito, kasi yung score na 27% ang career low ko. Sabi ko nga kay Bossing(Michael Delos Reyes, kaklase ko sa Math 114, EEE 23 lecture, EEE 35 lecture): "Para kang basketball player na nasa isang semi - finals game. Wala kang nagawang points, nakalimang fouls ka, nagkaroon ka ng 10 turnovers at nadulas ka habang fastbreak. Ito na ang career low ko."

I'm not a good student...

2009-03-19T00:10:00.000-07:00

Hindi ako pumasok ng EEE 23 lecture class today. 1pm dapat yung class na yun. Ang class ko sa araw na ito ay EEE 35(8:30 - 9:30 am) at Math 55(10:00 - 11:30). 12:15pm umuwi na ako hehe.

Bakit ako hindi pumasok? Kasi...

Mag-aaral kasi ako eh(Math 55 3rd long exam sa Saturday)*wink*

Ang galing naman...

2009-03-18T03:46:00.000-07:00

ni Anna!*cheers*

Nahanap nya ang blog ko. Siya ang unang nakakita nito! Congrats Anna. Dahil dyan ililibre kita next time! haha. Sana mahulaan nila kung ano ung blog ko... *hopes*

PS. Anna, wag mo muna sabihin sa kanila yung link. Hulaan muna nila *wink*

Final days of Hell

2009-03-18T02:50:00.000-07:00

The 2nd semester for this school year is nearing its end. People are really excited about the "summer vacation". Too bad, I won't be having one haha. As usual, I'll be taking summer classes. It's been 2 straight years of academic struggle without the vacation stuff. Last summer, I took Chem 16.

However, this summer will be less exhausting since I'll be having English 11(Literature and Society)* and English 12(World Literature). My class will be from 7am - 11am Monday - Friday room 213 of CAL(College of Arts and Letters).

But frankly, I'm having second thoughts about this. You see, I'm hanging by a thread on all my subjects: ES 11, EEE 35, EEE 23, Math 114, and Math 55. These are "hardcore" subjects. Let me give you a brief background:

ES 11(Statics of Rigid Bodies) - this is known to have a 50% passing in our college. Very difficult and full of analysis. 1st exam - 70, 2nd exam - 37.5, 3rd exam - 40, 4th exam - ?, 5th exam -?.. Oh brother...

EEE 35(Signals and Systems) - this is kinda easy, but still my 2nd exam is 40.5 and the third one is near that! I don't know. Maybe I'm just too lazy! I have to do my best on the fourth exam!

EEE 23(Electromagnetics?) - I forgot the formal name of this. But basically, this is concerned with electric fields and magnetic fields. These things are so abstract and requires analysis. Same as ES 11, 50% passing rate.

Math 114 (Linear Algebra) - I know the name is kinda lame, Linear Algebra, but this is one %$^&! My first exam is 50%, the second one is 29%! And we only have 3 exams! I took the third exam this morning and I think I did myself justice. I hope to be exempted...

Math 55(Elementary Analysis III) - This is advance calculus and sequences and series stuff. Kinda hard but I have a good standing here. But the third exam this Saturday looks bleak...

Well this semester really is hell. Before I forget, I'll post my remaining exams:

Math 114 3rd Long exam - March 18 6:45am

Math 55 3rd Long exam - March 21 1pm

EEE 35 4th Long exam - March 23 7am

EEE 23 4th Long exam - March 26

Math 55 Final exam - March 28 7am

ES 11 Final Exam - March 30

Math 114 Final exam - ?

EEE 23 comprehensive exam - ?

EEE 35 comprehensive exam - ?

Removal exams - just in case...

Oh my brother.. So help me God...

*salamat kay anna para sa paginform:)

PSP is the Devil

2009-03-16T08:08:00.000-07:00

Well, I've confirmed it! The Playstation Portable(PSP) is the Devil!
Instead of studying for my Math 114(Linear Algebra) exam, I played Phantasy Star Online for like, 3 hours. That is one sh*t. But anyway, it is my fault really.

And also, I'm really frustrated. Today was the last meeting(make-up class) of my CWTS class and I wanted to do the Mission Impossible kinda thing in rapelling. But I failed, miserably. I tried to do it twice, and twice I failed. Maybe because men are generally "heavier" in the their upper body that when I try to make myself parallel to the ground, I always end up in the Lizard position. It is really frustrating. My groupmates were so worried because twice I almost died. *This is because the rope twisted and I turned round and round like a fan and I hit the wall*

Pfft! And I think today was my first butt exposure in public. *really sad* This stuff is really natural in rapelling, but I still think it is embarassing. And I forgot, before that my JI(Junior Instructor) in CWTS taught us the Rope Rescue, and I was the victim. But in the middle of the act, she forgot what to do and I panicked like hell! Thank God I passed the experience with only a scratch on my right elbows. And because of that, she gave us a hundred for the pratical exam! Because she forgot how do it! *that basically made the whole make up class thing pointless*

After all of those crazy stuff, the PSP is seducing me to play with HER? *hehe* Well anyway, today taught me a lesson. NEVER GO TO THE GYM BEFORE RAPPELING, YOU'LL END UP LIKE A DYING SH*T!

That's all for today, I think I'm going to study the last chapter that I haven't studied yet(chapter 10) and I'm off.

Hello Blogger!

2009-03-15T02:07:00.000-07:00

Welcome Rhayne!

This is my second account, but I think I will focus on this one. What's the best thing to say right now? hmmm... Well, I'll just update this as much as possible and post in two languages, English and Filipino^_^ Anyway, I hope I can do this:) *aja!*

I'll also add stuff here like chatbox and other stuff in the near future. And also, this is the beta testing of Operation Greedisgood99999! *evilgrin*